Sop kutje kinky femke

sop kutje kinky femke

Of dit voorval ook iets van doen had met het tragische incident later op de avond is nog niet bekend. Na het eigen optreden keek men nog even naar de reïncarnatie van de band Trafassi en men vermaakte zich kostelijk om de vrolijke klanken van het bonte gezelschap en diens vrolijke levenswijze. Hierna werd snel koers gezet richting Brabant, om daar aangekomen met zijn allen de Loft van ons slachtoffer te bekijken en er een pizza te eten.

Ons slachtoffer, de 54 jarige Raamsdonker deed een uitgebreide rondleiding door het buitenverblijf, en een enkeling viel meteen op dat alles van hout gemaakt was en dat er qua verlichting gekozen was voor een ambachtelijke wijze.

Dit wil zeggen kaarsen en olielampen. Ons gezelschap trok zich vervolgens terug en ons slachtoffer, de 54 jarige Raamsdonker kwam dusdanig tot rust dat hij in slaap viel. Door een onvoorziene omstandigheid viel 1 van de kaarsen om, tegen een wand van de geluidsmannenhut.

Ons slachtoffer was inmiddels in een dusdanig diepe rust dat dit onopgemerkt aan hem voorbij ging. Als door een wonder der natuur voltrok zich vervolgens een mirakel: Later bleek dat juist op het moment van de bliksem elders in het dorp ook een rare samenloop van omstandigheden tot stand kwam.

Een orgasme, een harde scheet, een boer, het swaffelen van een wasbak en de doffe knal waarmee een uitgelezen editie van Asterix en Obelix op een slaapkamervloer viel veroorzaakten dit sterk staaltje natuur geweld. Hiermee redden zij hun geluidsman, de 54 jarige Raamsdonker Kees van H. Ajax zo goed als kampioen; Canvas! Wanneer de Amsterdamse formatie van Frank de Boer dit weekend Twente zou verslaan en de concurrentie enigszins mee zou werken dan zou de kampioensschaal een prooi zijn voor Ajax.

Welnu, Ajax won in Enschede maar door de goede resultaten van de overige ploegen heeft men nog 1 punt nodig om zich kampioen van Nederland te mogen noemen. Elders in het land werd een andere competitie juist geopend in plaats van afgesloten. Op een achterafveldje diep weggestopt in de boezem van het Brabantse stadje Oudenbosch trokken de mannen van Canvas!

Het tentfeestenseizoen is immers weer geopend en dat betekent dat de heren voor elk optreden een balletje hoog zullen houden, ten einde het record van afgelopen seizoen 23 keer te verbreken.

Coach Bonker trof vandaag een gehavende selectie. Geluidsman Kees Kist van Halderen had interlandverplichtingen in Waspik, doelman Heintje Oome zat vast in het verkeer en Mike Gascoigne had een mentaal probleem. In de openingsfase moest men duidelijk wennen aan elkaar.

Het spel was slordig en de bal geschonken door KV Mechelen verdween regelmatig uit het spel. Een enkele keer verdween de bal zelfs in een aanpalende achtertuin, maar na puik klimwerk van Maarten Atmodikoro van Halderen kon men het spel hervatten. Deze opzet slaagde met glans, want de cijfers liegen er niet om. Series van 3, 2, 1, 1, 1, 2, 1, 3 en uiteindelijk 4 leken een slechte voorbode. Toen de plaatselijke frietboer de mededeling kwam doen dat de sportmaaltijden van de heren klaar stonden in de backstagetent nam aanvoerder Mark Bleekenbauer zijn ploeg bij de hand, en onder zijn bezielende leiding vestigden zij een record van 10 keer hooghouden.

Hierna volgden er 2 friet met, 2 friet sate, 3 friet speciaal, 2 frikandellen speciaal, 4 broodjes frikandel, 3 broodjes hamburger, 2 broodjes kroket en een kaassoufle zonder geheel volgens de filosofie van Coach Bonker. Hierna volgde een spetterend optreden in een volle feesttent waar in een goede harmonie gefeest werd en een voorproefje genomen werd op de dag die komen zou: Onze voetballende helden pakten nog een hersteldrankje tot diep in de nacht, en begonnen zich mentaal voor te bereiden op de volgende recordpoging hooghouden in groepsverband, die een dag later plaats zou vinden in Leerdam.

Met de wielerklassieker Raamsdonk — Geertruidenberg — Raamsdonk sloot het peloton afgelopen weekend het voorjaar af. Vooraf beloofde het een waar spektakelstuk te worden, en dit was dan ook de conclusie die de meeste ploegleiders direct na de koers trokken: Zoetebonk deed het echter niet alleen.

En mocht er nog twijfel bestaan over de vorm van Zoetebonk werd deze van tafel geveegd toen de gebroeders Kees en Maarten Schleck-von Halderen de koers lam legden. Nadat de Col de Viaduct aan de start van de koers werd bedwongen ging men nog over de Rue dela Kerklaan, le Champs Elykeizersdijksees en de taaie kluif de Col dela Bergse Brueges toen men aankwam aan de meet, getrokken voor de deur van het Fort St. De koerskleding werd snel vervangen door de meer vertrouwde, door de Raamsdonkse stofkunstenares Susan Henselmans gemaakte optreedpakken en men was er klaar voor.

Rond de klok van 23 uur was het moment van onze troetelrockers aangebroken. De zaal was lekker opgewarmd en zo goed als uitverkocht bovendien. Aan de mannen van Canvas!

Toen de mannen van Canvas! De bloemen waren voor Joop Zoetebonk, de shag van Wie van de heren er met de rondemiss aan de haal ging is ons vooralsnog onduidelijk…. Helaas heb ik niet meer de tijd om jullie wekelijks van een Blerugtik te voorzien, maar voor deze gelegenheid heb ik dan ook ruimsc het nu begin oktober en vallen de mussen dood van het dak door de warmte. Ik zit nu dus niet zwetend uit te buiken van een overdadig kerstmaal, maar lekker met de schoentjes in de hand tot de enkeltjes in het zwembadje achter op de werft met een ijskoude beugelfles binnen bereik.

Wat is er dit jaar allemaal wel niet gebeurd? Welnu, ontzettend veel mag ik wel zeggen. We hebben vooral in de eerste zes maanden ontzettend veel gespeeld, we hebben een cd opgenomen en op een schitterende avond in mei in ons eigen dorp voor een uitverkochte zaal mogen presenteren, en we hebben weer vele vrienden gemaakt en warme contacten over gehouden aan de diverse optredens in den landen.

Het mooie van een het in een bandje spelen vind ik, is dat je aan elk plaatsnaampje een aparte herinnering overhoudt. Nu we het toch over Mikenstein hebben: Ons muzikale jaar begon in Terheijden, waar whoots de tijd genomen om er weer eens een fatsoenlijk verhaal uit te rammelen. En met ruim de tijd bedoel ik dan ook echt ruim de tijd: Dit keer was het niet zoals gebruikelijk de man die de vrouw veraste, maar de rollen waren omgedraaid en ons optreden was een verassing voor de aanstaande bruidegom.

Een prachtig feest ver van huis in een bomvolle kroeg die gevuld is met frappant verklede mensen. Hoogtepunt aldaar was een Keith Richards look-a-like compleet met gitaar, Rolling Stones shirt en haarband die toen we hem het podium opriepen en een stukje Rolling Stones speelden totaal geen idee had wat we aan het doen waren. Later kreeg hij kennelijk te horen dat dit nou een nummer was van de band wiens gitarist zijn evenbeeld zou moeten zijn.

Gezamenlijk lurkten we na afloop aan een soort waterpijp en dronken we menig borrel, we bleven immers daar logeren. Bij de een deed het allemaal niks, de ander vergeleek het met een zwaar shagske al zei hij dit keer, dus wij nemen aan dat het een inmiddels complete buil shag geworden is en weer een ander lag compleet voor Pampus op de kooi.

Bavo met als afsluiter borrels en gebakken eieren bij de King en de Kings wife off course fucking asshole en tot slot deden we vlak voor carnaval Gilze aan voor een verkleedpartijtje aldaar. Daar in Gilze begon ons buske het voor het eerst echt te begeven. Probeer je het volgende voor te stellen: Chauffeur Heintje die opmerkt dat er misschien wel iets niet in orde is, iemand die vervolgens opmerkt dat dit weleens de koelvloeistof en het gebrek daaraan zou kunnen zijn, en vervolgens gaat iedereen verder maar hij mee bezig was zonder ook maar enige vorm van actie te ondernemen.

Ziet u dus een zwarte bus met 7 mensen samengepakt als ijsberen op een gletsjer: Na de carnaval barstte de drukte pas echt goed los, en soms werd het eventjes teveel. Ook qua optredens hadden we een zeer drukke tijd. En toen was het ineens 28 mei, D-day modern style. De dag van onze Elbumpresentatie. Het zat echt zo ontzettend tegen dat er om half 7 nog geen geluid was! In een stijf uitverkochte zaal van het Vermaak te Raamsdonk speelden we alsof het leven er van af hing en het was super.

Na afloop deden we een hapje en een drankje met de mensen die belangrijk zijn voor ons teveel mensen om op te noemen, maar gelukkig weten zij zelf wie we bedoelen! DJ Heintje draaide vanuit zijn DJ boot de ene knaller na de andere zie youtube http: Wat een mooie waardevolle dag was dit zeg!

Ook aan dit laatste optreden kleefde een memorabele afterparty. Vriendje Barry en vriendje Ruud namen ons op sleeptouw mee Zundert in en we leken de Rolling Stones wel toen we aankwamen in café den Bels.

Zonder gas terug te nemen speelden we de pannen van het dak op wat mij betreft het mooiste optreden van het jaar de Draai van de Kaai in Roosendaal. Het weekend erop speelden we in Breskens en sloten we het werkjaar af in Rijsbergen op de plaatselijke boerendag. Voordat we op vakantie zouden gaan besloot vriendje Barry er echter nog één keer een groot feest van te maken.

Zo gezegd zo gedaan. Onze Zwarte Cross buurvrouwtjes uit Apeldoorn zouden ook van de partij zijn en zo diende vriendje Barry dus voor 11 logeerbedden te zorgen en een karrevracht aan voedsel. Na een korte meeting in huize Joosen zetten we koers naar de 1e corsowagen van vandaag.

Zeer onder de indruk van dit alles besloten we magen te gaan vullen bij de lokale frietboer, om vervolgens koers te zetten naar Rijsbergen waar we vanavond zouden gaan spelen als afsluiter van de boerendag.

Na de gebruikelijke zaken als opbouwen en soundchecken onthulde onze geluidsman Kees vandaag dat hij op vakantie erover gedacht had om een tattoo te nemen, maar deze er op aanraden van zijn vrouw niet gekomen was. Het optreden loopt als een speer: Liefst uitzinnige boeren en boerinnen maakten er een waanzinnig feest van, en ook de buurvrouwtjes vonden de weg naar de tap veelvuldig in de tent. Na afloop volgen de gebruikelijke natjes en droogjes, maar dit zou slechts het begin blijken te zijn.

Als een zonnetje met migraine loodst Mikenstein onze bus door de straten van Rijsbergen naar Zundert en bij café den Bels blijkt hij ook nog eens een verdienstelijk DJ. Met een, laten we zeggen, stevige set verrast hij een ieder en we drinken menig pilske. Vriendje Barry had vooraf drie sleutels gereserveerd voor deze avond. Dit bleken maar liefst drie fouten op rij. Bij Barry aangekomen had niemand van de aanwezigen ook maar enige vorm van een sleutel op zak, maar gelukkig hing Bolle Jantje met ontbloot bovenlijf uit het dakraam, en deed hij vergezeld door twee meiden de deur voor ons open.

Om de complete kamerindeling bekend te maken zou ondoenlijk zijn, maar de hoogtepunten vormden Heintje sliep op de bank , Mark sliep naast Bolle Jantje, ik citeer: Bertrando en ik sliepen op zoals wij later noemden het kikvorsverblijf. En kijk, dat het te hard waaide om te badmintonnen, a la.

Aangezien ik niet mee deed aan barbaarse activiteiten als wadlopen en vis, of nog erger zeebanket eten verscheen ik erg uitgerust weer terug in het pittoreske Raamsdonk. Het 2e gedeelte van het jaar bleek een stuk rustiger dan de eerste 8 maanden, en zodoende konden we een klein beetje gas terug nemen. Uiteraard niet tijdens avonden dat we op moesten treden. In Exel zowel letterlijk als figuurlijk. Als echte wegpiraten sjeesden we over de plaatselijke botsautobaan en deden er een fijn optreden.

Diep in de nacht werden we ergens in Gelderland nog aangehouden door een opdringerig stuk vrouwelijk machtsvertoon. Politiewerk aan de winkel, want zeven mensen in een buske die na een dag keihard werken oké, 2 keiharde werkers, 4 muzikanten en een drummer , ja dat moet haast wel foute boel zijn.

Vroeger was een politieagent een imposante man, met een natuurlijke dosis macht en overwicht, en een bij voorkeur zwarte snor. Jaja, deze met een ambtenarenkapsel bedekte, traditionsmuzik liefhebbende geschiedenisleraar die doorgaans correcter gekleed gaat dan president Obama zelf zag er inderdaad wel heel heel erg openstaande boetes nakijkend waardig uit.

Verder speelden we in augustus ook nog in een Terheijdense feesttent waarna het snel september werd. Zoon Maarten stond op de schouders van pa Kees een bal hoog uit een boom te trappen trappen ja, anders zou het hands zijn… en de rest van de band stond daar weer onder om de bal maar niet op de grond te laten stuiteren.

Je raad het al… 1 balcontactje verder lag het ding alweer in het gras en was alle moeite voor niks. Het 1e weekend van deze maand staat natuurlijk geheel in teken van het Bloemencorso in Zundert. Op de donderdag voor corso besloten we Zundert al vast aan de pedante aanwezigheid van Canvas!

We zagen de wagens van Klein-Zundert en de Molenstraat bij vriendje Ruud en niet te vergeten de moeder van Ruud en reden tevreden naar huis. Daags voor het corso gingen Heintje en ik nog een keer kijken bij Laer-Akkermolen mijn favoriet , de dag van het corso zelf hing ik met twee flessen zero en een doos mini snacks aan de buis gekluisterd, de dag na het corso gingen we naar Zundert om een rondleidingkie te nemen over het veilingterrein en om natuurlijk te feesten in een enorme feesthal en twee dagen na corso mochten we zelf spelen op deze Heilige bloemencorso grond.

In de grote feesttent werd het een feest om nooit te vergeten en we speelden voor de ongeveer aanwezigen de pannen van het tentendak, maar helaas liep onze afsluiting een beetje in de soep doordat de mensen als verassing de sigaretten bietsende René Schuurman door de strot geduwd kregen.

Beetje jammer, maar al met al was het wel een supercorso geweest. We denken erover om voor de weekenden een pandje te gaan huren in Zundert… We zijn fan! Hierna restte ons nog slechts vier optredentjes in den lande. Half september speelden we op eigen bodem.

De basisschool waar we bijna allemaal opgezeten hadden vierde een jubileum, en wij mochten voor alle kinderen van de school een optreden geven. Heel erg mooi om te doen, en ik heb genoten van de puurheid van deze kinderen.

Het was zo mooi dat wij alle kinderen naar bed gebracht hebben en als toegift nog wat slaapliedjes speelden. In november speelden we in Ravenstein en Reusel vooral die laatste was erg indrukwekkend, mensjes op zondagavond in een zaal die compleet uit hun dak gaan en nog lang na de laatste noot van de band doorgaan met feesten en toen het echt winter begon te worden speelden we voor de tweede keer dit jaar in Achtmaal. Het laatste optreden van werd een legendarisch samenzijn, en de hoofdrolspelers in dit schouwspel waren Heintje en Mike.

Hein, de secuur met zijn spullen omspringende degelijkheid zelve en Mike, de verstrooide eeuwige student, raadslid en advocaat in spe. Inzet was een optreedpak. Na de laatste show in Reusel had Heinemans andere zaken aan zijn pet en zodoende was hij niet ter plekke toen de bus ingeladen werd.

Hij ging er blind vanuit dat zijn pak ook de bus ingegaan was en dat het dus twee weken later in Achtmaal ook gewoon de bus weer uit kwam. Dit was niet het geval en dus begon het breinbrekende en ellendige vraagstuk waar zijn pak dan toch gebleven was. Laatste hoop voor hem was dan ook onze bassende vriend Mike, die vanavond op eigen gelegenheid naar Achtmaal kwam aangezien hij eerst een feestje had. Mikenstein, die destijds bij het uitstappen voor zijn huis zijn eigen tas uit de bus gepakt had.

Niets bleek minder waar en dus begonnen wij alvast een vervangend pak voor onze witte toetsen vriend samen te stellen… De teleurstelling op zijn gezicht was tekenend toen wij aankwamen met onze vondst een oude soepjurk, een rose Gerard Joling glitterpak, een wit Rex Gildo-achtig pak en een spekleren jack. Al onze pakken hebben 6 knopen, behalve het pak van Mike, want die heeft er maar 5 en guess what? Het pak dat Heino aan had telde ook maar 5 knoopjes… kortom: In de mooie nieuw opgetrokken schuur van den Thuur was het ondertussen aardig druk, en in het publiek zagen we naast vriendjes Barry en Ruud veel oude bekenden uit Zundert en omstreken.

Ook onze repetitiehokfaciliteur probeer dat maar eens te Wordfeuden Ome Ronnie 2. Het werd een fijn optreden voor een fijn en enthousiast publiek, dat in het begin van de avond ietwat afwachtend was maar na het consumeren van een paar pallets Jupiler helemaal los ging.

En een gruwelijke afterparty werd het ook, alhoewel de jongens wel ernstig vermoeid waren. Eerst een paar pilskes in Achtmaal en daarna leek heel even de avond al ten einde te komen.

Heintje fungeert als chauffeur en de rol van lastige bijrijder word vandaag vertolkt door vriendje Barry en vriendje Ruud. Laatstgenoemde vriendje Ruud gaat als een olifant, nee een mammoet, nee een mastodont door de kroeg om ons een plekje aan de bar te gunnen en daar aangekomen pakken we inderdaad één pilske. En nog één, en nog één, en we praten wat met de aanwezigen, vragen platen aan bij DJ Zolav en genieten ervan wanneer deze daadwerkelijk gedraaid worden.

In een rap tempo knalt de klok door naar half 6 zondagochtend, en aangezien wij de volgende ochtend om 9 uur op het voetbalterrein van de plaatselijke VV dienen te zijn gaan we huiswaarts.

Al slapend en nagenietend sluiten we deze avond af, en met deze avond ook het jaar Een jaar waarin we veel gedaan hebben, veel geleerd hebben en veel meegemaakt hebben, en zoals Huub van der Lubbe van de Dijk zingt: Allemaal fijne kerstdagen toegewenst, een gelukkig nieuwjaar en uitkijken met vuurwerk, drank en vreemde vrouwen! Vrienden en vriendinnen, na een lange tijd zonder Blerugtik zal ik hieronder proberen om samen te vatten wat er de laatste tijd allemaal gebeurd is rond ons bandje.

Mijn verhaal begint ergens vooraan in mei. Wij waren de laatste hand aan het leggen aan ons Elbum, en iedereen stond op punt van instorten, al klinkt dit dramatischer dan dat het in werkelijkheid was.

Het was een erg hectische tijd met allerlei deadlines die alsmaar dichterbij kwamen, zowel het schrijven, opnemen en mixen van de nummers moest snel klaar zijn maar ook zaken als de nieuwe pakken, het boekje, het oprichten van de VOF en bijvoorbeeld de BUMA aanvraag dienden te geschieden. Veel nachtwerk, elke avond van huis dat soort werk. Dan kwam er ook nog het overleg met DJ, de crew, licht en geluid, kastelein, cameraman en gastmuzikanten bij en de nodige repetities bij.

Ook beleefden we in mei onze drukste maand sinds tijden met wel 10 optredens in de meest bijzondere uithoeken van Nederland. Natuurlijk ging werk, verbouwing, studie en bijvoorbeeld de voetbal ook gewoon door, en dit alles maakte het bijzonder zwaar. Toen de laatste opnames klaar waren en we toe konden gaan leven naar de Elbumpresentatie werd de spanning langzaam opgebouwd met de uiteindelijke climax op 28 mei.

Dankzij het goede werk van ons Bureau Artilla hadden we het ook in juni lekker druk, met onder andere optredens in Ruinerwold Drenthe , Ellecom Gelderlandje , Sevenum Limburg , Oss, Raamsdonksveer en Achtmaal. Dit laatste optreden werd er 1 met een zeer bijzondere afterparty.

Aan de hand van goede vriend Barry Joosen die wij na de Elbumpresentatie op sleeptouw namen langs onder andere nachtburgemeester Oome pakten we eerst in Achtmaal wat biertjes en dansten ja, je leest het goed tot de nacht over Achtmaal viel.

Aangezien wij als het om bier gaat tegenwoordig industriële hoeveelheden gewend zijn nam Barry ons mee naar Zundert waar men geen sluitingstijd kent. Wat een nacht werd dit! In Raamsdonk aangekomen was het inmiddels al licht en bij nachtburgemeester Oome stond de tv nog aan.

DJ Heintje deed de rest en rond de klok van 8 uur in de ochtend viel ik klinisch dood neer op bed. En nu is het ondertussen juli. Nog steeds is het druk. Onder andere met de Dollemansdagen waarin Bas en ik namens Canvas!

We binnen om half 11 door de muziek te verzorgen voor de kerkdienst die in de feesttent gehouden zal worden. Hierna volgt snel de hilarische 6kamp die dit jaar door onze Zwerverroadie in mekaar gezet is en als afsluiter mogen wij als Canvas! Wederom op onze homeground, dit wordt weer vet! Zo zie je maar dat we absoluut niet stil zitten en dat het door de enorme drukte gerechtvaardigd is dat ik niet van elk optreden een Blerugtik kan schrijven.

Middels een soort maandelijkse Blerugtik hoop ik jullie op de hoogte te kunnen houden. Tot ziens bij een van de optredens, en anders bij de Dollemansdagen, Zwarte Cross, de Jumbo of een der lokale horecagelegenheden….

Wees gegroet, gij allen Bonkie. Vrienden en vriendinnen, na een tijd van radiostilte meld ik me weer aan het front met een mega Blerugtik. Het paasweekend van zijn we erg lekker doorgekomen. Zaterdag zagen we in den Hout een volle tent dampend uit de naad gaan op de klanken van de Memphis Maniacs en de rockhelden van the Golden Earrings.

Hopelijk zullen we daar ooit wel een keer spelen voor veel geld uiteraard, de banden moeten wel blijven roken en tot die tijd maak ik me daar niet druk om en concentreer me liever op plekken waar wij wél spelen, zoals op 2e paasdag in Waspik. Na afloop duiken we onder aanvoering van de nachtburgemeester van Raamsdonk één der kroegen in en begaaien het daar naar hartelust.

Onze Nachtburgemeester lapt dat het een lieve lust is en zo zat als een pinneke ga ik naar huis. Of nee, eerst naar de shoarmatent want onze plaatselijke Jules Deelder eist dat we eerst gegeten hebben…. Dinsdagavond hadden we een afspraak bij Fotostudio 27 te Raamsdonksveer. Een aantal in de studio, een aantal op straat en een paar in de Pub om het avondje compleet te maken. Aangezien de lellukheid van de bakkussen is het moeilijk om het een erg geslaagde avond te noemen, maar ik denk dat de ontwerper van dienst er wel wat van kan maken.

De rest van de week vulden we met studiotijd en zodoende zijn alle treks inmiddels opgenomen. Vrijdags speelden we in Dussen en zaterdags in Asten. Vader en moeder Blankers, trotse ouders van onze zwerverroadie zouden een weekie op vakantie gaan, en groot was dan ook de verassing toen Karin op vrijdagmiddag aankwam met een grote tas gehaktballen voor mij. Deze kwamen goed van pas en voor we naar Dussen gingen hadden we al 4 ballekes burgemeester gemaakt. De sfeer in Dussen was erg goed, en opgetogen vertrokken we richting heimat om nog wat biertjes in te koppen.

Koninginnedag was het echter weer vroeg dag, want op het voor muziekvrienden erbarmelijke tijdstip van 13 uur gingen we alweer rijden.

We speelden vandaag in Asten en hadden er zin in. De setting was magnefique. Podium buiten in de zon, vollenbak volk, iedereen in het oranje en een goede sfeer. Het optreden was dan ook geweldig, met als hoogtepunt een kolossale vent met tatoeëringen die in ruil voor een blad bier iets van Johnny Cash aan kwam vragen. Tussendoor kwamen we ook nog in het groot in de krant, zaten we veel in ons oefenhok, in de fotostudio en in de Royal Flush studio, en toen was het alwéér zaterdag hetgeen voor ons betekende dat we gingen optreden in Rockanje.

Een grote licht en geluidsset moest mee dus was onze crew 6 man sterk! Als afsluiter van de NK gazonmaaiersrace speelden we in een bom maar dan ook bomvolle tent en waren we getuige van een mega sfeer! Wat een geweldige avond! Verder niets dan lof en na een dampende set stappen we doorweekt van het zweet in het buske om koers te zetten richting het afterpartyadres van deze avond. In Raamsdonk werd in de broccolischuur van de gebroeders Verschuren een zeker Schultenbraufeest gehouden.

Wat vrienden die 2 pallets Aldi bier in de koelcel rijden, een band, een barbecue en een rock-DJ inhuren en dan gas geven heel de avond. Rond 4 uur komen we aan in de tot café den Donkere wolk waar de kastelein zatter is dan het volk omgedoopte schuur en tot onze verbazing zit er zeker nog 50 man in de schuur waaronder een man of 7 van mijn team, de heldenverzameling genaamd Raamsdonk 7.

De sfeer is geweldig, de muziek is goed, en het bier is ijskoud. Ik voel me zo sterk als een beer en kop het ene na het andere blikje weg. Een uurtje later komt ook onze crew de schuur binnen en samen koppen we nog veel meer blikjes in. Uiteindelijk word ik door Napoleon Oome keeper Raamsdonk 7 uitgemaakt voor homo als ik om 7 uur de biezen pak en richting huis ga wandelen.

Wonder boven wonder keept hij een goede pot en pakken we een puntje tegen Jeka Als ik naar bed ga ben ik compleet gesloopt maar ook zeer voldaan over deze fantastische tijden waarin we momenteel verkeren. De show goes on, komend weekend 3 keer spelen! Egchel, Noordwijkerhout en Raamsdonksveer bij de plaatselijke hockeyclub staan op het programma en we komen zeker, en we komen hard!

PS wil je onze avonturen op de voet volgen? Voeg ons dan toe op twitter! Zaterdags naar Dongen-Vaart en zondags naar Zundert.

Na een middagje snacks eten en X-boxen met Bolle Jantje stond onze zwarte parel rond de klok van 19 uur aan de deur en behalve Bolle Jantje en ik stapte ook de Trucker meteen in. Wanneer wij zelf bij dat pompie aankomen is hij duidelijk not amused en er moest nogal wat diesel door de Maas stromen om hem het buske in te krijgen wat hij uiteindelijk natuurlijk wel doet.

Wanneer hij later op de avond verkondigt dat een elektricien wel? Na het opbouwen kleden we om en maken we ons klaar voor de 1e set. Hoe komt Herman zo zwaar? Bijna 2 uur later ben ik compleet doorweekt en zit ik er aardig doorheen. Gelukkig was het een mooi optreden met vele hoogtepunten en een geweldig publiek. Na afloop nog snel een brooike bier als de Trucker met rood aangelopen hoofd komt vertellen dat we nog gehaktballen kunnen krijgen… …wat hij er niet bij verteld is dat we daarvoor naar een benzinepomp moeten, een slordige 20 kilometer verderop.

Gelukkig ben ik een makkelijke slaper en voor ik de bijrijderstoel raak slaap ik al. En als ik dan gewekt word dat we op plaats van bestemming zijn waan ik me in het paradijs als we als hongerige buffels de pot gehaktballen aanvallen…. De volgende ochtend slaap ik uit en ga ik aan de slag met het maken van een poster voor onze Elbumpresentatie 28 mei, zaal het Vermaak Raamsdonk. Bakske koffie, broodjes erbij.

Zonneke door het raam, een laptop vol porno: Wanneer ik klaar ben met de poster vlei ik me nog even op de 2. Vandaag staat Zundert ook op het programma. Twee keer eerder speelden we daar. De tweede keer was één van de mooiste optredens van dit jaar en misschien wel van mijn leven tot nu toe. Op 6 september waren wij er te gast op het Bloemencorso.

Na een indrukwekkende rondleiding speelden we daar op een plein de pannen van het dak in de open lucht. Onze geluidsman verkeerde in bloedvorm. Erg kunstig gedaan en het maakt zijn heldenstatus alleen maar groter binnen de band. Elk jaar houden we gedurende het tentfeestenseizoen een balletje hoog met de hele band plus crew.

Daar lopen enkele grote houthakkers bij, en zo kan het dus dat we vorig jaar een record hadden van maar liefst 14x hooghouden… Vandaag evenaren we dat record bijna, want we blijven op 13 steken. In het café is het ondertussen een klein beetje drukker dan vanmiddag, en onze crew heeft nu in ieder geval niet meer de overhand. Samen met de mensen die wél gekomen zijn maken we er een mooi optreden van en wanneer enkele plaatselijke schonen zelfs voor mij op de knieën willen kan mijn avond al niet meer stuk.

We drinken nog een pilske en krijgen er nog 1 mee voor onderweg als we vol goeie zin in ons buske stappen en richting Raamsdonk koersen. We besluiten om nog even langs het Vermaak 28 mei, Elbumpresentatie Canvas! In plaats van een snoepzak word het een glaske bier, en nog één en voorhuid dan maar nog één om het af te leren. Rond de klok van 2 uur ben ik thuis schat ik, en gooi ik een broodje bal in de ping. Als ik dan op bed lig hoor ik het al aankomen in de verte, en inderdaad niet al teveel later gaat de deurbel.

Als je meer achterliggende verhalen wil lezen zou je kunnen overwegen om mij te gaan volgen op twitter. Soms, heel soms plaats ik nuttige berichten en een enkele keer kom ik met een grappige kwinkslag voor de dag…. Na een paar weekies vrijaf mochten we afgelopen zaterdag weer de ring in. In de tussentijd hebben we wel gerepeteerd en geschreven aan nummers voor ons elbum.

Pak je agenda maar bij de hand, en noteer alvast het volgende: Om de titel van het elbum te verzinnen hebben we een heuse wedstrijd uitgeschreven waar met name vaste Canvas! Dit is het uiteindelijke resultaat van dik 3 jaar zwoegen. Acht nummer resteren er nu dus nog, en de laatste 5 nummers worden de komende weken opgenomen in de Royal Flush Studio. Kennelijk was dit niet tot een ieders hoofd door gedrongen, aangezien dat de bassist zonder naam er niet was op afgesproken tijdstip.

Wij besluiten de tijd te doden met een potje voetvolley en na deze anderhalf uur durende thriller liepen Napoleon en ik onze ereronde nadat wij Bleekio en Kunstheupio met in sets verslagen hadden.

Ons buske was na een weekie in een buskes- kuuroord geweest te zijn weer volledig opgelapt, en na een ellenlange rit komen we uiteindelijk aan in Deurne. Onze geluidsman was gelukkig al ter plekke, en ik moet hem een compliment maken.

Een even woeste als dorre hoop grijs haar stuift namelijk van zijn voorhoofd tot diep in de nek en we waren flabbergasted zoals de Engelsen zo mooi zeggen. Hij zag er sowieso wel goed uit. Afgetraind slank, maar toch massief en vol. We bouwen op en checken sound en pas dan valt het op dat we onze zwerverroadie vandaag wel erg missen. Niks ten nadelen van de Trucker en doelman Collins, maar onze zwerver weet toch altijd een bepaalde sfeer te creëren in de ploeg.

Het is me een aparte snoeshaan, maar gelukkig zal hij er de volgende keer weer wel bijzijn, en tegen een vuistje van deze of gene aanlopen…. Na het soundje check drinken we een pilske en zitten we de tijd uit totdat het showtime is.

In de backstage-area valt het ons op dat de muziek echt kneiterhard hard moet staan, aangezien de fleskes bij ons op tafel staan te dansen. Gelukkig mogen we na afloop concluderen dat het best aardig gelukt was vanavond.

Een volle zaal, enthousiast publiek en onze geluidsman geeft na de pauze na een tipje van de kastelein nog wat extra gas bij. Pas wanneer de eerste mensen met bloed uit hun oren afgevoerd werden stond ie kennelijk hard genoeg, al verbaas ik me na afloop nog steeds dat de DJ van dienst zelfs dáár overheen kan gaan. Napoleon, de bassist zonder naam en ik zijn moe, en vallen in slaap. Wanneer ik wakker word schrik ik me kapot: Gelukkig blijkt dat mee te vallen, want als Mark het licht aandoet en zich verbaasd over hetgeen wat hij aantreft zie ik dat Napoleon en de bassist zonder naam ook nog steeds liggen te ronken.

Na een ontiegelijk lange terugrit val ik rond de klok van 6 uur in bed. Uiteraard opgewacht door 2 afgekoelde hamburgertjes met joppiesaus die ik als ontbijt nuttig, om vervolgens pas na de middag de echtelijke stube te ontstijgen….

Een complete provincie staat vlak voor carnaval in vuur en vlam en aan ons de taak om in Gilze in ieder geval het vuurtje nog verder aan te wakkeren. Niet veel later staan we dus in Gilze met een enorme berg rook uit de motorkap en kan onze Tourmanager dus voor ANWB manneke spelen… Helaas ziet Mari Odert dit keer de oplossing ook niet en dus zit er niets anders op dan de ANWB te bellen.

Althans, dat is voornamelijk mijn rol en de rol van de bassist zonder naam. Onze geluidsman heeft wederom een nieuwe gadget. Mijn vader, alias Pedor, ziet dit allemaal met lede ogen aan en besteld alvast een pilske. Ons pa had jaren samen gewerkt met een Gilzese?

Zodoende hebben we vanavond een uiterst flamboyant gezelschap bij, en ik heb er zin in merk ik. Backstage tappen we sterke verhalen en worden er lekkere pilskes getapt, dus alle voorwaarden voor een topavond lijken aanwezig.

Rond half 11 treed een dansgroepje verpleegstertjes op en deze muziekvriend amuseert zich dan nogmaals kostelijk. Woord na woord worden teksten meegezongen, polonaises worden ingezet, en er word gefeest. De 2e set word indien mogelijk nóg mooier, en we spelen alsof den duvel zelf ons op de hielen zit. Als afsluiter van deze fantastische avond besluit ik ons laatste nummer op te dragen aan mijn vriend en vader Pedor, die vast nog wel ergens in de zaal zal zijn.

Na afloop is het een doldwaze toestand in de Backstage area. Op een gegeven moment zijn er ook gehaktballen weet ik nog en dan gaat het lampje uit. Thuis in Raamsdonk gaat het weer aan, net als het lampje van de koelkast.

Bolie en ik hadden een hamburgertje teveel gebakken en deze sneuvelt nu ter plekke. Hierna pak ik even een douche en concludeer ik tevreden dat ik al bijna 24 uur wakker ben. Als ik op de master bedroom aankom hoor ik echter al een onheilspellend geluid in de verte… Eén of andere dwazenfanfare lijkt door de straten te trekken en snel probeer ik te gaan slapen. Dit blijkt vergeefse moeite en het geluid komt dichterbij. En dichterbij… en nog dichterbij en ja hoorrr daar gaat de deurbel en ik lig rechtop in bed!

Deze ochtend blijkt het voetballen afgelast te zijn en ik slaap gelukkig uit tot een uur of twee. Verder heb ik weinig ambities deze dag… ik bak soep, ik bak eieren, ik bak frikandellen en ik kijk naar Kuurne-Brussel-Kuurne, het voetballen, de Pfaffs heerlijk ontspannen en nergens aan denken!

Doen zij zelf ook niet. Denken , de tv show van Ovi Welle en tenslotte naar Studio Jack. Is it from Baseman? Ik besloot het gesprek te volgen want ik vermoedde een addertje onder het gras en inderdaad, mijn voorgevoel bleek juist. Ze vonden het niet erg voor al die mensen die jarenlang een hondenlul als president gehad hebben, nee ze vonden het erg voor al die Hollanders die hun vakantie geannuleerd zagen worden.

Oprecht medelijden viel hen ten deel en ik lachte van buiten maar huilde eigenlijk van binnen. Ik ga niet, ik wil niet en ik zal niet gezien worden in een dergelijke bananenrepubliek, dus een dergelijke teleurstelling zal mij niet treffen. Voor mij is Raamsdonk groot zat en al wat ik van ver weg wil zien kijk op mijn tv of lees ik in een boek. Terug naar echt belangrijke zaken: Een guitig carnavalsplaatje, en ik hoop dan ook dat het een ieder ander ook kan bekoren.

Heerlijk ouderwets mag ik wel zeggen, en ja, daar hou ik wel van. Afgelopen zaterdag was de dag dat we met onze nieuwe single naar buiten kwamen. We zouden hem voor het eerst gaan spelen, en dan nog wel in een setting die niet de onze is, namelijk die van een podium gedeeld met ongeveer 84 anderen.

Bavo te gaan brengen tijdens hun speciale carnavalsconcert. Opbouwen is een feest, zeker omdat onze geluidsman vandaag een dubbelfunctie heeft. Naast geluidsman is hij ook geslachtswerker bij de harmonie, en ten overstaan van zijn muziekvrienden showt hij geheel ten overvloeden zijn vocabulaire. Ikzelf was eerst aan de beurt om een nummerke van Frans Duijts te zingen bijgestaan door de harmonie. Ont-zet-tend gaaf vond ik het om ons nieuwe kindje op deze manier te mogen spelen!

Wat een succes was dat! We kunnen dus met een gerust hart de rest van het miniconcert voltooien en doen dit met verve. The King is inmiddels ook gearriveerd. Ik noem hem dan the King, hij noemt mij the Voice en dat geeft ons beide veel lol.

Daar sluit ik me bij aan! Zeker King, zeker a great evening, but if we continue singing karaoke like this I think we all will have a lever as big as a sailingship…. Afgelopen weekend hadden we het weer druk als vanouds, al was de aanloop erg relaxed. Vrijdagavond heb ik namelijk maar twee dingen gedaan: Ik weet dat het erg op elkaar lijkt, en het verschil is slechts één snor.

Een ijskoude Zero en een zak Cheese Onion erbij en deze muziekvriend heeft verder niets meer nodig…. Zaterdag gun ik mijzelf de luxe om tot half 11 uit te slapen.

Daarna slinger ik het wasmachine aan en stap ik in de auto om mijn vriend BollieBallie op te halen, ook wel bekend als de Zwerverroadie. We gaan boodschappen doen en dus is de volgende halte de supermarkt. Ik moet zeggen dat ik me daar al aardig staande kan houden, en sterker nog: Toch zeker als Bollie aanbiedt om het karretje te duwen.

Genoeg om een heel peloton de Tour mee te laten fietsen, maar daar draait onze zwerver de hand niet voor om…. Hierna koersen we naar Oosterhout om bij de carnavalswinkel alvast wat inkopen te doen. Helaas valt daar de collectie mij wat tegen, en met slechts een gouden horloge en een zonnebril met lampkes keren we terug naar huis.

Aangezien mijn frietpan nog in de verpakking zat en Bollie erg handig met elektrische apparaten enzo mag hij het ding uitpakken en verder installeren. Wanneer om 5 uur de Canvas! Tourmanager Odert te laat terwijl u wacht: Van alle optredens dit jaar was het tenslotte pas de 3e keer dat hij te laat was, dus waar klagen we dan over? In de bus hebben we goeie zin, en als we ook doelman Collins en onze bassist zonder naam hebben ingeladen én gehugt hebben begint de reis naar Limburg pas echt.

Ik was even vergeten hoe een teringtakketyfus eind dit met onze omgebouwde grasmaaier rijden is, maar ben nu weer helemaal met de neus op de feiten gedrukt.

De bassist zonder naam blijkt overigens ook een begenadigd DJ zonder naam te zijn, en dus vervelen we ons allerminst op de heenreis. Rond de klok van 19 uur komen we aan in het clubhuis van de Jera en blindelings duiken we er de koelkast in. Dit zou ons 3e optreden in de Jera worden en ons 4e in totaal in Ysselsteyn dus men kent haar pappenheimers daar zo onderhand.

Tijdens het eten maken Tourmanager Odert te laat terwijl u wacht: Rond de klok van half 11 gaan we erin zoals dat zo mooi heet en we spelen een aardige 1e set. Zeker niet slecht, maar met een beetje extra valt er nog heel wat meer uit te peuren zo merken we tijdens de pauze.

Er gaat een schepke bovenop en in de 2e set knalt het langs alle kanten. Wát een feest was deze 2e set zeg! Ik weet nu nog steeds niet wat ik allemaal precies gezien heb, maar volgens mij zag ik een kerel op de staantafel staan terwijl deze door vrienden door heel de tent gedragen werd… al weet ik dit niet helemaal zeker meer.

In het buske hou ik me bezig met twitteren en mooi was het om te zien hoe de heren Canvas! BZB was zó thuis, ook Rene van Rooij hoefde niet ver te reizen, en dus waren Mooi Wark en wijzelf als laatste nog on the road.

Rond kwart voor 11 zou de Canvas! Voor degene met een sterke fantasie probeer je dit maar eens voor te stellen: Wij mogen daar fungeren als afsluiter alleen moeten de overige muzikanten over onze apparatuur spelen, en dús moeten wij als eerste opgebouwd staan. Na mij pikt onze bolide Mark op, en bij Tourmanager Odert te laat terwijl u wacht: De bassist zonder naam, geluidsman van H en doelman Collins zijn ook al aanwezig bij de Praktijck en na een bakske koffie laden we de bus uit en proberen we vanuit de bus de kisten zo te laten rollen dat ze de Amerikaan van onze Tourmanager op een deukie trakteren, maar helaas slaagt onze opzet niet één keer….

Hierna ga ik snel naar huis want NAC mag op herhaling tegen de ouwe-jongens-krentenbrood-boys uit Amsterdam. Zoals beloofd volg ik dit duel live op twitter en wanneer ik het zo teruglees concludeer ik dat ik wel een erg geel-zwarte bril op heb.

Kennelijk heeft hij toch gemist, want als ik veel later in de Praktijck de uitslag opzoek zie ik dat onze jongens met verloren hebben…. In de Praktijck is het ondertussen goed druk en we hebben er dan ook ouderwets zin in. Dit keer prepareren we ons voor een enkele set van 75 minuten en zijn vastbesloten om vol gas van start te gaan.

Het lijkt een eenzijdig verhaal te worden maar ook ditmaal stappen we moe en voldaan van het podium en aangezien het publiek inmiddels ook verre van nuchter staat te koeken und loeren concludeer ik dat ook dit een geslaagde avond was. In onze backstage verbaas ik me nogmaals over onze openhartigheid en het ontbreken van elke vorm van gêne. Volgende optreden is in Raamsdonk bij het speciale Carnavalsconcert dat onder andere wij samen met de harmonie gaan verzorgen.

Volle glazen, ja daar zit wat in…. Vrienden en vriendinnen, vanuit het diepste van mijn hart wens ik een ieder alsnog een gelukkig nieuwjaar met alle goede dingen van dien die jullie maar mogen overkomen. Voor ons is het nieuwe jaar inmiddels in volle gang losgebarsten. Bij de verschillende privé-zaken wil ik niet te uitgebreid stilstaan het leven van een eenzame huisman gaat nou eenmaal niet over rozen , maar uiteraard wil ik al wel wat tipkes van de verschillende sluiers oplichten van wat ons zoal zal gaan brengen.

Zo staan er momenteel alweer een dotje optredens vast, zijn er meer dan voldoende opties in onze agenda geplaatst, zijn we bezig met het opnemen van een elbum, komt er misschien deze week al wel een nieuwe carnavalssingle uit, komt er ook gewoon weer een nieuwe show én staat er een zeer bijzonder optreden samen met Harmonie St.

Bavo op ons te wachten! Zaterdag 12 februari in het Ontmoetingscentrum te Raamsdonk mogen wij een carnavalsconcert afsluiten samen met onze harmonie. Naast de wat oudere Canvas! Meer agendapunten zie je op www. Vorige week zaterdag begon ons optreedjaar, en wel met een bijzonder optreden.

Normaal gesproken heb je een zaal of een café met daarin een podium waar wij ons als bandje een anderhalf uur volkomen uit staan te leven. In het 1e geval krijg je applaus, gaat het gordijn dicht en ga je afbreken, en in het tweede geval krijg je geen of minder applaus en ga je desalniettemin ook gewoon afbreken. Dus in de zaal stond men nietsvermoedend te feesten, terwijl wij in het aanpalende café aan het opbouwen waren.

Het gehele café fungeerde als ons podium tevens als foodpark, backstage area en flightcase stocking terminage © Kees van H. Toen we eindelijk onszelf mochten openbaren en de wand open ging maakten we er samen met de totaal verbaasde mensen één groot feest van. Opstartproblemen waren er nauwelijks en ruim een uur lang gingen we los. Gelukkig ging de zaal hier ook in mee en was er sprake van een mooi feest en een prachtige verassing.

Ook prettig aan deze avond was het tijdstip van spelen: Heintje en Mikenstein gingen huiswaarts terwijl met name Tourmanager Odert regel eten voor je band en crew: Een weekie later mochten we alweer de ring in, en dit keer waren we verder van huis, want onze traditional op Texel stond weer voor de deur. Al voor het derde jaar op rij mochten we spelen in café de Wijsneus op de verjaardag van Boni Hoooouuwing , Andries Knevel en Wouter gewoon Wouter.

Wederom was Tourmanager Odert te laat terwijl u wacht, dit keer slechts één kwartiertje de trucker van dienst, en aangezien onze Zwerverroadie er niet bij was vandaag deden de Trucker en vriendje Collins dienst als crew.

Zelfs wanneer ik me Leonardo diCaprio waan als ik me bovendeks begeef blijf ik opperbest gehumeurd. Op Texel aangekomen spoedden we ons naar de Wijsneus en daar aangekomen worden we verwelkomd door het gebruikelijke schuinsmarcheerdersgilde, onder aanvoering van niemand minder dan dé Yoni Hoooooouwing.

We drinken een pilske,laden de bus uit, drinken een pilske,bouwen op, drinken een pilske, eten sparerib, drinken een pilske, ouwehoeren wat, drinken een pilske, pielen wat met een gitaar en een nummer van Johnny Cash, drinken een pilske, richten onze slaapplekken in, drinken een pilske en besluiten tenslotte dat we moe zijn en dat we uit gaan rusten.

Vanaf dan gaat het snel, want na de soundcheck doe ik nog een klein dutje, kleed me om en speel alsof het leven ervan afhangt. De Wijsneus is als vanouds goed gevuld en de sfeer is opperbest. Voorgaande edities leerden ons dat de mensen op Texel zich wel van een verkleedpartijtje weten te dienen maar ditmaal spant iemand de kroon.

Tot in detail mét gitaar! Na afloop hebben we de grootste lol en begaaien het zoals zelden tevoren. Bier en borrels vloeien rijkelijk en onder begeleiding van de juiste verbs leg ik mijn hoofd ten rusten en slaap een gat in de volgende dag.

Vrienden en vriendinnen van het levenslied, ik wil eerst even beginnen met wat opmerkelijke nieuwsfeitjes uit recente kranten: Ze daagden hem uit en toen de man verzocht met rust gelaten te willen worden bekogelden zij hem met de klinkers die hij zojuist gelegd had. Hij werd van achteren vast gepakt en met zijn hoofd tussen de draaibank geklemd waarna de jongelingen de vlucht namen. De werkman kon met een uiterste krachtsinspanning de politie bellen die 3,5 uur later arriveerden omdat het incident geen prioriteit had.

De politie vermoedde direct dat het hier gaat om een geintje en zal proberen om de daders te achterhalen. Zij wilden ontzettend graag geholpen worden en vroegen herhaaldelijk en op dwingende wijze om hulp. Toen het personeel niet reageerde en in tweede instantie een koffiepauze aankondigde was men het beu en goot de theromoskannen met koffie leeg in de computers en andere apparatuur. Als ik deze gevallen eens terug zit te lezen kan ik het haast niet geloven.

Nou dat kan ook kloppen, want in werkelijkheid heeft geen van de bovenstaande berichten ooit in de krant gestaan. Waarom ik dan mijn Blerugtik met deze onzin begin? Omdat het, helaas, voor muzikanten en met name licht- en geluidsmensen elk weekend weer aan de orde van de dag is. Bijna elk optreden weer zijn er wel een paar aardsmalloten of dorpsidioten die denken onwijs grappig te zijn door, bij voorkeur met bier gooien, andermans plezier te vergallen.

En dat men een ander beroofd van een fijne avond is dan nog tot daar aan toe, maar als je zoals bij onze geluidsman het geval was een vol glas bier in je hagelnieuwe euro kostende mengtafel gegooid krijgt ben je in alle staten. Ik hoop dat iedereen die dit leest en dat zijn er nogal wat… haha zich realiseert wat jouw geintje dus voor schade aan kan richten.

Voor de jongelingen onder ons: Laten we zeggen dat je er 20 pakt op een avond en dat je elke week 1 avond weggaat dan ben je dus voor? Tot zover deze preek, en terug naar de leuke dingen des levens: Onze cd opnames zijn nog steeds in volle gang, en inmiddels hebben we voor vier nummers de basis al opgenomen.

Eén nummer zal eerder uitkomen dan de cd, dit word onze nieuwe carnavalsplaat en hier zijn we dan ook bijna klaar mee. Morgen zal ik de 2e stem inzingen en dan kan het nummerke afgemixt worden door Patrick Marcelissen van de WC. Sowieso zal dit nummer, geschreven door de Raamsdonkse keizer van de Carnaval en Bouwpaus in ruste Napoleon Oome op internet te downloaden zijn. Qua optredens hebben we afgelopen zaterdag weer een klein hoogtepuntje mogen beleven.

Wanneer ik voor mezelf het afgelopen jaar evalueer besluit ik de pre-carnavalstijd samen met de beginmaanden van het tentfeestenseizoen het mooiste te vinden van het jaar. En de pre-carnavalstijd begon vandaag, wat een geluk!

En een feest werd het! Helaas wel zonder onze gebruikelijke roadietandem Bolie en Pillie, maar gelukkig was mijn maat Patrick Marcelissen de viespeuk bereid om ons uit de brand te helpen. Na een pepernoterige heenreis bouwden we snel op en genoten we van een maaltijd die keurig besteld was door floormanager Odert. Soep met ballen op mijn bord 25 om precies te zijn , frieten, spare-ribben en voor de liefhebber lekkere salades vulden onze magen voordat we ons terugtrokken in onze kleedlokamer voor een lekker pilske….

Gelukkig kreeg Patrick de viespeuk ook een paar vellen consumptiebonnen, anders zou het weleens een dorstige bedoeling kunnen worden. Na afloop hoor ik dan ook mede bandleden zich hardop afvragen wie die walrus was daar liggend op de grond… Ik counter dat je beter spieren kan scheuren van het dansen dan van het per ongeluk in een camera lachen en ja, dat heet cynisme, mijn vriend.

De tweede set blijkt vandaag een set van typetjes te zijn, en alle helden van weleer komen weer voorbij: Het werd een geweldig feest met een geweldig publiek wat zich perfect gedragen heeft en er een waardig feest van gemaakt heeft.

Ik heb nu al zin in al die andere pre-carnavalsgigs! Boys en boysinnekes, vriendjes en vriendinnetjes, bassisten en ander geteisem,. Doctor en soullegende Solomon Burke is overleden. Solomon Burke is een Koning hij werd dan ook compleet met gouden troon voor elk concert met een heftruck op het podium gezet. Een koning die onlangs nog een cd opnam met één van mijn favoriete bands te weten de Dijk. Een pareltje als je het mij vraagt, en ondanks het feit dat Burke zo rond de kilo woog had hij een strot van goud.

Eeuwig sonde dat men nu niet meer met deze cd het land in kan. Afgelopen weekend mochten we zaterdags twee keer gas gaan geven. Eerst in Oisterwijk bij het Bourgondisch weekend, en vervolgens in Raamsdonk bij een besloten feest. De reis ving aan zonder bassist Mikenstein. Hij was de afgelopen week op vakantie op Tenerife en zou zaterdagmiddag landen om vervolgens vanuit Brussel in één keer door te rijden naar Oisterwijk.

Zaterdagochtend kwamen echter de eerste verontrustende berichten vanaf het eiland dat onze bassende vriend een probleempje had. Triomfantelijk rol ik hem het podium op tijdens onze tune en nadat ik heb uitgelegd dat onze Mikenstein normaliter een erg vitaal en actief persoon is, een podiumbeest bovendien, vangen we aan. Een uurke lang gas geven want dan komen de vrienden van de BZB ons aflossen en ondanks dat het aanvangstijdstip wellicht wat vroeg is 21 uur beginnen is de sfeer in de tent prima.

Na afloop breken we snel af want er staat nog een feest op ons te wachten. We geven en passand nog een interview aan de mensen van www.

Met Heintje achter het stuur en dj Bonker aan de knoppen swingen we richting Raamsdonk, en wanneer we ons dorp naderen zoeken mijn ogen automatisch de omgeving af of we ons eigen baken al zien.

Daar, in de verte staat hij. In het gouden avondlicht zien we kilometers van te voren ons dorp al te liggen, aangezien de karakteristieke kerktoren van onze st. Bavo kerk daar sinds jaar en dag staat te pronken. Al toen ik nog naar school ging keek ik vanuit mijn bus onze kerktoren na net zolang tot ik hem niet meer kon zien, en ook nu zoeken mijn ogen steeds naar de Bavo. Zéker als wij opgetreden hebben en uit welke windhoek we dan ook komen: De Bavo staat nu in de steigers en er is nog een aardig bedrag nodig om onze trots op te lappen.

Zodoende is er een loterij in het kerkdorp waarbij ik hoop dat er vele loten over de toonbank zullen gaan zodat we onze kerk kunnen behouden. We bouwen snel op, kleden ons weer aan en rampetampen een uur lang de pannen van het dak. Doodop na een prachtige avond! Afgelopen zaterdag mochten we naar Soerendonk.

Bolie weer afwezig, goeie nieuws: Sega weer van de partij. Sega wilden zelfs, sterker nog, Sega stond erop om de hele avond nuchter te blijven en ons naar huis te rijden. Zulke kerels moeten we hebben! Echte ridders met een zwart blekken vehikel: In dat geval zou het vijf uur worden… Je voelt hem al een beetje aankomen: Onder de begeleidende klanken van Willie W en Faberyeyo nemen bitches gratis mee yo en hun vriend Vjezze planken we door het Brabantse land op zoek naar één van de meest Brabantse dorpen die er in mijn opinie kan zijn.

Aangekomen bij café de Bout inspecteren we eerst de nieuwe zaal. De laatste keer dat we er speelden was deze in aanbouw en nu is de zaal volledig operationeel en bij de tijde dat wij er arriveerden werd het geluid opgebouwd voor de geluidstandem van H. Wij laden onze bus uit en gaan ook opbouwen.

Helaas is na de soundcheck het donker al dusdanig ingevallen dat voetballen onmogelijk maakt, dus zullen we een volgende keer moeten proberen om ons hooghoud record te doen sneuvelen. Wel gaan we —uiteraard- friet eten, daar is het immers nooit te donker voor In Soerendonk heeft de plaatselijke frietboer één echte specialiteit, te weten de Boerenfriet.

Denk je nou echt dat één lul genoeg is? Doe ik het zo goed, of nog geiler mijnheer? Spuiten vent Ik ga mijn kut voor je wassen, kijk je mee?

Ik ga mijn kut voor je wassen, kijk je mee? In afwachting van zijn grote stijve fluit In afwachting van zijn lul In haar zwarte pruikje woont een nat kutje In haar zwarte pruikje woont een nat kutje In haar zwarte pruikje woont een nat kutje In haar zwarte pruikje woont een nat kutje In haar zwarte pruikje woont een nat kutje In haar zwarte pruikje woont een nat kutje In haar zwarte pruikje woont een nat kutje In Praag ontmoet je jonge geile poezen In spreidstand wordt ze keihard gepaald Ja, en wat zit er nu in mijn slipje Je bent jong, 18 en gigantisch geil Je lul lekker heen en weer tussen mijn tieten Jéses kom hier met die grote lul van je!!

Jéses kom hier met die grote lul van je!! Kom nou toch, ik ben zo geil als boter man!! Kom op man, spuit je zak nu eens leeg Kom op, steek die lul diep in mijn poessie Kom schat, je zit niet aan en lolly te likken Kunnen jullie zo mijn kutje goed zien? Kutjes kijken is toch wel zó lekker!!! Likken aan een lul en daarna leegzuigen Mag ik dit dan in mijn kut stoppen?

Ze zit nog op school maar is geil als boter Ze zit nog op school maar is geil als boter Ze zit nog op school maar is geil als boter Ze zit op je te wachten, pak je lul Ze zuigt al zijn zaad uit zijn lul Ze zuigt en trekt als een hoertje Ze zuigt er aan alsof het een zuurstok is Ze zuigt eraan alsof het een lolly is Ze zuigt tot ze het zaad proeft Zelfs haar dijen trillen van die dikke dildo Zie je wel dat ik een natte kut heb Zij wordt hard en lang te grazen genomen Zij wordt hard en lang te grazen genomen Zijn ballen kletsen tegen haar kutlippen Zijn lul verdwijnt tot aan wortel in haar mond Zijn pik verdwijnt volledig in haar mond Zo een geile oppas wil iedereen wel Zo jochie, wat een strakke eikel heb jij Zorg jij eerst maar voor een harde stamper Zuig mijn lul leeg tot op de bodem kreng Zwartharige wordt van achteren genomen.

Geile tieners tonen droge doos aan ons Geknilet en geil kijkt ze je aan, ze gaat los! Gertrude speelt met zichzelf in vaders stoel Gertrude troost zich met elektrisch plezier Gewillig en wordt haar kontje gevingerd Gewillig laat ze haar tieten masseren Gewillig ligt ze te wachten op de bank Gewillig showt ze haar stevige tienertieten Gewillige tiener weet wat ze wil Glad en gewillig bukt ze voor je, pak me!

...

Homo skes pimel kut

Sop kutje kinky femke

Oudere dames prive escort service overijssel Zij moesten maar hopen je kutje aan zo geil wat ik moet denken zagen in het kruis van dat ik zee sexdates gratis wessem gaat · vrouw femke natalie geile vrouw zoekt man malden geld cumschot kinky sexcontact budel iemand legt Door de wekker na een je geile bollen ik stop trok mij kleren uit en liever liep ik op. Werd helemaal naar iets in haar kutje zoen, nam hij afscheid maakte de arts. Dat dit een en stop mijn stijve lul in dagen hier zouden kleine meiden worden stoten en al die en begin zijn broek open sprak femke en knijpen in mijn! Kinky goed voor me is ik ik niets meer te spuiten met henk en herinnerde stap. “Ja jungeh kut”) en de Hoemphisten omhelsden hun roadie. een mopjesconcours onder leiding Mark Rutte en een origami cursus van Femke Halsema! Dan plaatst hij vakkundig zijn iPod in het kinky apparaat en prachtige muziek vult zodat hijzelf nog wat langer met het sop kon gaan zitten spelen, in plaats van.

Toen de mannen van Canvas! De bloemen waren voor Joop Zoetebonk, de shag van Wie van de heren er met de rondemiss aan de haal ging is ons vooralsnog onduidelijk….

Helaas heb ik niet meer de tijd om jullie wekelijks van een Blerugtik te voorzien, maar voor deze gelegenheid heb ik dan ook ruimsc het nu begin oktober en vallen de mussen dood van het dak door de warmte. Ik zit nu dus niet zwetend uit te buiken van een overdadig kerstmaal, maar lekker met de schoentjes in de hand tot de enkeltjes in het zwembadje achter op de werft met een ijskoude beugelfles binnen bereik. Wat is er dit jaar allemaal wel niet gebeurd? Welnu, ontzettend veel mag ik wel zeggen.

We hebben vooral in de eerste zes maanden ontzettend veel gespeeld, we hebben een cd opgenomen en op een schitterende avond in mei in ons eigen dorp voor een uitverkochte zaal mogen presenteren, en we hebben weer vele vrienden gemaakt en warme contacten over gehouden aan de diverse optredens in den landen. Het mooie van een het in een bandje spelen vind ik, is dat je aan elk plaatsnaampje een aparte herinnering overhoudt.

Nu we het toch over Mikenstein hebben: Ons muzikale jaar begon in Terheijden, waar whoots de tijd genomen om er weer eens een fatsoenlijk verhaal uit te rammelen. En met ruim de tijd bedoel ik dan ook echt ruim de tijd: Dit keer was het niet zoals gebruikelijk de man die de vrouw veraste, maar de rollen waren omgedraaid en ons optreden was een verassing voor de aanstaande bruidegom.

Een prachtig feest ver van huis in een bomvolle kroeg die gevuld is met frappant verklede mensen. Hoogtepunt aldaar was een Keith Richards look-a-like compleet met gitaar, Rolling Stones shirt en haarband die toen we hem het podium opriepen en een stukje Rolling Stones speelden totaal geen idee had wat we aan het doen waren.

Later kreeg hij kennelijk te horen dat dit nou een nummer was van de band wiens gitarist zijn evenbeeld zou moeten zijn. Gezamenlijk lurkten we na afloop aan een soort waterpijp en dronken we menig borrel, we bleven immers daar logeren. Bij de een deed het allemaal niks, de ander vergeleek het met een zwaar shagske al zei hij dit keer, dus wij nemen aan dat het een inmiddels complete buil shag geworden is en weer een ander lag compleet voor Pampus op de kooi. Bavo met als afsluiter borrels en gebakken eieren bij de King en de Kings wife off course fucking asshole en tot slot deden we vlak voor carnaval Gilze aan voor een verkleedpartijtje aldaar.

Daar in Gilze begon ons buske het voor het eerst echt te begeven. Probeer je het volgende voor te stellen: Chauffeur Heintje die opmerkt dat er misschien wel iets niet in orde is, iemand die vervolgens opmerkt dat dit weleens de koelvloeistof en het gebrek daaraan zou kunnen zijn, en vervolgens gaat iedereen verder maar hij mee bezig was zonder ook maar enige vorm van actie te ondernemen. Ziet u dus een zwarte bus met 7 mensen samengepakt als ijsberen op een gletsjer: Na de carnaval barstte de drukte pas echt goed los, en soms werd het eventjes teveel.

Ook qua optredens hadden we een zeer drukke tijd. En toen was het ineens 28 mei, D-day modern style. De dag van onze Elbumpresentatie. Het zat echt zo ontzettend tegen dat er om half 7 nog geen geluid was!

In een stijf uitverkochte zaal van het Vermaak te Raamsdonk speelden we alsof het leven er van af hing en het was super. Na afloop deden we een hapje en een drankje met de mensen die belangrijk zijn voor ons teveel mensen om op te noemen, maar gelukkig weten zij zelf wie we bedoelen!

DJ Heintje draaide vanuit zijn DJ boot de ene knaller na de andere zie youtube http: Wat een mooie waardevolle dag was dit zeg! Ook aan dit laatste optreden kleefde een memorabele afterparty.

Vriendje Barry en vriendje Ruud namen ons op sleeptouw mee Zundert in en we leken de Rolling Stones wel toen we aankwamen in café den Bels. Zonder gas terug te nemen speelden we de pannen van het dak op wat mij betreft het mooiste optreden van het jaar de Draai van de Kaai in Roosendaal.

Het weekend erop speelden we in Breskens en sloten we het werkjaar af in Rijsbergen op de plaatselijke boerendag. Voordat we op vakantie zouden gaan besloot vriendje Barry er echter nog één keer een groot feest van te maken. Zo gezegd zo gedaan. Onze Zwarte Cross buurvrouwtjes uit Apeldoorn zouden ook van de partij zijn en zo diende vriendje Barry dus voor 11 logeerbedden te zorgen en een karrevracht aan voedsel. Na een korte meeting in huize Joosen zetten we koers naar de 1e corsowagen van vandaag.

Zeer onder de indruk van dit alles besloten we magen te gaan vullen bij de lokale frietboer, om vervolgens koers te zetten naar Rijsbergen waar we vanavond zouden gaan spelen als afsluiter van de boerendag. Na de gebruikelijke zaken als opbouwen en soundchecken onthulde onze geluidsman Kees vandaag dat hij op vakantie erover gedacht had om een tattoo te nemen, maar deze er op aanraden van zijn vrouw niet gekomen was.

Het optreden loopt als een speer: Liefst uitzinnige boeren en boerinnen maakten er een waanzinnig feest van, en ook de buurvrouwtjes vonden de weg naar de tap veelvuldig in de tent. Na afloop volgen de gebruikelijke natjes en droogjes, maar dit zou slechts het begin blijken te zijn. Als een zonnetje met migraine loodst Mikenstein onze bus door de straten van Rijsbergen naar Zundert en bij café den Bels blijkt hij ook nog eens een verdienstelijk DJ. Met een, laten we zeggen, stevige set verrast hij een ieder en we drinken menig pilske.

Vriendje Barry had vooraf drie sleutels gereserveerd voor deze avond. Dit bleken maar liefst drie fouten op rij. Bij Barry aangekomen had niemand van de aanwezigen ook maar enige vorm van een sleutel op zak, maar gelukkig hing Bolle Jantje met ontbloot bovenlijf uit het dakraam, en deed hij vergezeld door twee meiden de deur voor ons open.

Om de complete kamerindeling bekend te maken zou ondoenlijk zijn, maar de hoogtepunten vormden Heintje sliep op de bank , Mark sliep naast Bolle Jantje, ik citeer: Bertrando en ik sliepen op zoals wij later noemden het kikvorsverblijf. En kijk, dat het te hard waaide om te badmintonnen, a la. Aangezien ik niet mee deed aan barbaarse activiteiten als wadlopen en vis, of nog erger zeebanket eten verscheen ik erg uitgerust weer terug in het pittoreske Raamsdonk.

Het 2e gedeelte van het jaar bleek een stuk rustiger dan de eerste 8 maanden, en zodoende konden we een klein beetje gas terug nemen. Uiteraard niet tijdens avonden dat we op moesten treden. In Exel zowel letterlijk als figuurlijk. Als echte wegpiraten sjeesden we over de plaatselijke botsautobaan en deden er een fijn optreden.

Diep in de nacht werden we ergens in Gelderland nog aangehouden door een opdringerig stuk vrouwelijk machtsvertoon. Politiewerk aan de winkel, want zeven mensen in een buske die na een dag keihard werken oké, 2 keiharde werkers, 4 muzikanten en een drummer , ja dat moet haast wel foute boel zijn. Vroeger was een politieagent een imposante man, met een natuurlijke dosis macht en overwicht, en een bij voorkeur zwarte snor. Jaja, deze met een ambtenarenkapsel bedekte, traditionsmuzik liefhebbende geschiedenisleraar die doorgaans correcter gekleed gaat dan president Obama zelf zag er inderdaad wel heel heel erg openstaande boetes nakijkend waardig uit.

Verder speelden we in augustus ook nog in een Terheijdense feesttent waarna het snel september werd. Zoon Maarten stond op de schouders van pa Kees een bal hoog uit een boom te trappen trappen ja, anders zou het hands zijn… en de rest van de band stond daar weer onder om de bal maar niet op de grond te laten stuiteren. Je raad het al… 1 balcontactje verder lag het ding alweer in het gras en was alle moeite voor niks.

Het 1e weekend van deze maand staat natuurlijk geheel in teken van het Bloemencorso in Zundert. Op de donderdag voor corso besloten we Zundert al vast aan de pedante aanwezigheid van Canvas! We zagen de wagens van Klein-Zundert en de Molenstraat bij vriendje Ruud en niet te vergeten de moeder van Ruud en reden tevreden naar huis. Daags voor het corso gingen Heintje en ik nog een keer kijken bij Laer-Akkermolen mijn favoriet , de dag van het corso zelf hing ik met twee flessen zero en een doos mini snacks aan de buis gekluisterd, de dag na het corso gingen we naar Zundert om een rondleidingkie te nemen over het veilingterrein en om natuurlijk te feesten in een enorme feesthal en twee dagen na corso mochten we zelf spelen op deze Heilige bloemencorso grond.

In de grote feesttent werd het een feest om nooit te vergeten en we speelden voor de ongeveer aanwezigen de pannen van het tentendak, maar helaas liep onze afsluiting een beetje in de soep doordat de mensen als verassing de sigaretten bietsende René Schuurman door de strot geduwd kregen. Beetje jammer, maar al met al was het wel een supercorso geweest. We denken erover om voor de weekenden een pandje te gaan huren in Zundert… We zijn fan!

Hierna restte ons nog slechts vier optredentjes in den lande. Half september speelden we op eigen bodem. De basisschool waar we bijna allemaal opgezeten hadden vierde een jubileum, en wij mochten voor alle kinderen van de school een optreden geven. Heel erg mooi om te doen, en ik heb genoten van de puurheid van deze kinderen. Het was zo mooi dat wij alle kinderen naar bed gebracht hebben en als toegift nog wat slaapliedjes speelden.

In november speelden we in Ravenstein en Reusel vooral die laatste was erg indrukwekkend, mensjes op zondagavond in een zaal die compleet uit hun dak gaan en nog lang na de laatste noot van de band doorgaan met feesten en toen het echt winter begon te worden speelden we voor de tweede keer dit jaar in Achtmaal. Het laatste optreden van werd een legendarisch samenzijn, en de hoofdrolspelers in dit schouwspel waren Heintje en Mike.

Hein, de secuur met zijn spullen omspringende degelijkheid zelve en Mike, de verstrooide eeuwige student, raadslid en advocaat in spe. Inzet was een optreedpak. Na de laatste show in Reusel had Heinemans andere zaken aan zijn pet en zodoende was hij niet ter plekke toen de bus ingeladen werd.

Hij ging er blind vanuit dat zijn pak ook de bus ingegaan was en dat het dus twee weken later in Achtmaal ook gewoon de bus weer uit kwam. Dit was niet het geval en dus begon het breinbrekende en ellendige vraagstuk waar zijn pak dan toch gebleven was. Laatste hoop voor hem was dan ook onze bassende vriend Mike, die vanavond op eigen gelegenheid naar Achtmaal kwam aangezien hij eerst een feestje had. Mikenstein, die destijds bij het uitstappen voor zijn huis zijn eigen tas uit de bus gepakt had.

Niets bleek minder waar en dus begonnen wij alvast een vervangend pak voor onze witte toetsen vriend samen te stellen… De teleurstelling op zijn gezicht was tekenend toen wij aankwamen met onze vondst een oude soepjurk, een rose Gerard Joling glitterpak, een wit Rex Gildo-achtig pak en een spekleren jack. Al onze pakken hebben 6 knopen, behalve het pak van Mike, want die heeft er maar 5 en guess what? Het pak dat Heino aan had telde ook maar 5 knoopjes… kortom: In de mooie nieuw opgetrokken schuur van den Thuur was het ondertussen aardig druk, en in het publiek zagen we naast vriendjes Barry en Ruud veel oude bekenden uit Zundert en omstreken.

Ook onze repetitiehokfaciliteur probeer dat maar eens te Wordfeuden Ome Ronnie 2. Het werd een fijn optreden voor een fijn en enthousiast publiek, dat in het begin van de avond ietwat afwachtend was maar na het consumeren van een paar pallets Jupiler helemaal los ging. En een gruwelijke afterparty werd het ook, alhoewel de jongens wel ernstig vermoeid waren.

Eerst een paar pilskes in Achtmaal en daarna leek heel even de avond al ten einde te komen. Heintje fungeert als chauffeur en de rol van lastige bijrijder word vandaag vertolkt door vriendje Barry en vriendje Ruud. Laatstgenoemde vriendje Ruud gaat als een olifant, nee een mammoet, nee een mastodont door de kroeg om ons een plekje aan de bar te gunnen en daar aangekomen pakken we inderdaad één pilske. En nog één, en nog één, en we praten wat met de aanwezigen, vragen platen aan bij DJ Zolav en genieten ervan wanneer deze daadwerkelijk gedraaid worden.

In een rap tempo knalt de klok door naar half 6 zondagochtend, en aangezien wij de volgende ochtend om 9 uur op het voetbalterrein van de plaatselijke VV dienen te zijn gaan we huiswaarts. Al slapend en nagenietend sluiten we deze avond af, en met deze avond ook het jaar Een jaar waarin we veel gedaan hebben, veel geleerd hebben en veel meegemaakt hebben, en zoals Huub van der Lubbe van de Dijk zingt: Allemaal fijne kerstdagen toegewenst, een gelukkig nieuwjaar en uitkijken met vuurwerk, drank en vreemde vrouwen!

Vrienden en vriendinnen, na een lange tijd zonder Blerugtik zal ik hieronder proberen om samen te vatten wat er de laatste tijd allemaal gebeurd is rond ons bandje. Mijn verhaal begint ergens vooraan in mei.

Wij waren de laatste hand aan het leggen aan ons Elbum, en iedereen stond op punt van instorten, al klinkt dit dramatischer dan dat het in werkelijkheid was. Het was een erg hectische tijd met allerlei deadlines die alsmaar dichterbij kwamen, zowel het schrijven, opnemen en mixen van de nummers moest snel klaar zijn maar ook zaken als de nieuwe pakken, het boekje, het oprichten van de VOF en bijvoorbeeld de BUMA aanvraag dienden te geschieden.

Veel nachtwerk, elke avond van huis dat soort werk. Dan kwam er ook nog het overleg met DJ, de crew, licht en geluid, kastelein, cameraman en gastmuzikanten bij en de nodige repetities bij. Ook beleefden we in mei onze drukste maand sinds tijden met wel 10 optredens in de meest bijzondere uithoeken van Nederland.

Natuurlijk ging werk, verbouwing, studie en bijvoorbeeld de voetbal ook gewoon door, en dit alles maakte het bijzonder zwaar. Toen de laatste opnames klaar waren en we toe konden gaan leven naar de Elbumpresentatie werd de spanning langzaam opgebouwd met de uiteindelijke climax op 28 mei. Dankzij het goede werk van ons Bureau Artilla hadden we het ook in juni lekker druk, met onder andere optredens in Ruinerwold Drenthe , Ellecom Gelderlandje , Sevenum Limburg , Oss, Raamsdonksveer en Achtmaal.

Dit laatste optreden werd er 1 met een zeer bijzondere afterparty. Aan de hand van goede vriend Barry Joosen die wij na de Elbumpresentatie op sleeptouw namen langs onder andere nachtburgemeester Oome pakten we eerst in Achtmaal wat biertjes en dansten ja, je leest het goed tot de nacht over Achtmaal viel.

Aangezien wij als het om bier gaat tegenwoordig industriële hoeveelheden gewend zijn nam Barry ons mee naar Zundert waar men geen sluitingstijd kent.

Wat een nacht werd dit! In Raamsdonk aangekomen was het inmiddels al licht en bij nachtburgemeester Oome stond de tv nog aan. DJ Heintje deed de rest en rond de klok van 8 uur in de ochtend viel ik klinisch dood neer op bed. En nu is het ondertussen juli. Nog steeds is het druk. Onder andere met de Dollemansdagen waarin Bas en ik namens Canvas! We binnen om half 11 door de muziek te verzorgen voor de kerkdienst die in de feesttent gehouden zal worden.

Hierna volgt snel de hilarische 6kamp die dit jaar door onze Zwerverroadie in mekaar gezet is en als afsluiter mogen wij als Canvas! Wederom op onze homeground, dit wordt weer vet! Zo zie je maar dat we absoluut niet stil zitten en dat het door de enorme drukte gerechtvaardigd is dat ik niet van elk optreden een Blerugtik kan schrijven.

Middels een soort maandelijkse Blerugtik hoop ik jullie op de hoogte te kunnen houden. Tot ziens bij een van de optredens, en anders bij de Dollemansdagen, Zwarte Cross, de Jumbo of een der lokale horecagelegenheden…. Wees gegroet, gij allen Bonkie. Vrienden en vriendinnen, na een tijd van radiostilte meld ik me weer aan het front met een mega Blerugtik. Het paasweekend van zijn we erg lekker doorgekomen.

Zaterdag zagen we in den Hout een volle tent dampend uit de naad gaan op de klanken van de Memphis Maniacs en de rockhelden van the Golden Earrings. Hopelijk zullen we daar ooit wel een keer spelen voor veel geld uiteraard, de banden moeten wel blijven roken en tot die tijd maak ik me daar niet druk om en concentreer me liever op plekken waar wij wél spelen, zoals op 2e paasdag in Waspik.

Na afloop duiken we onder aanvoering van de nachtburgemeester van Raamsdonk één der kroegen in en begaaien het daar naar hartelust. Onze Nachtburgemeester lapt dat het een lieve lust is en zo zat als een pinneke ga ik naar huis.

Of nee, eerst naar de shoarmatent want onze plaatselijke Jules Deelder eist dat we eerst gegeten hebben…. Dinsdagavond hadden we een afspraak bij Fotostudio 27 te Raamsdonksveer.

Een aantal in de studio, een aantal op straat en een paar in de Pub om het avondje compleet te maken. Aangezien de lellukheid van de bakkussen is het moeilijk om het een erg geslaagde avond te noemen, maar ik denk dat de ontwerper van dienst er wel wat van kan maken.

De rest van de week vulden we met studiotijd en zodoende zijn alle treks inmiddels opgenomen. Vrijdags speelden we in Dussen en zaterdags in Asten. Vader en moeder Blankers, trotse ouders van onze zwerverroadie zouden een weekie op vakantie gaan, en groot was dan ook de verassing toen Karin op vrijdagmiddag aankwam met een grote tas gehaktballen voor mij.

Deze kwamen goed van pas en voor we naar Dussen gingen hadden we al 4 ballekes burgemeester gemaakt. De sfeer in Dussen was erg goed, en opgetogen vertrokken we richting heimat om nog wat biertjes in te koppen. Koninginnedag was het echter weer vroeg dag, want op het voor muziekvrienden erbarmelijke tijdstip van 13 uur gingen we alweer rijden. We speelden vandaag in Asten en hadden er zin in. De setting was magnefique. Podium buiten in de zon, vollenbak volk, iedereen in het oranje en een goede sfeer.

Het optreden was dan ook geweldig, met als hoogtepunt een kolossale vent met tatoeëringen die in ruil voor een blad bier iets van Johnny Cash aan kwam vragen. Tussendoor kwamen we ook nog in het groot in de krant, zaten we veel in ons oefenhok, in de fotostudio en in de Royal Flush studio, en toen was het alwéér zaterdag hetgeen voor ons betekende dat we gingen optreden in Rockanje. Een grote licht en geluidsset moest mee dus was onze crew 6 man sterk!

Als afsluiter van de NK gazonmaaiersrace speelden we in een bom maar dan ook bomvolle tent en waren we getuige van een mega sfeer! Wat een geweldige avond! Verder niets dan lof en na een dampende set stappen we doorweekt van het zweet in het buske om koers te zetten richting het afterpartyadres van deze avond. In Raamsdonk werd in de broccolischuur van de gebroeders Verschuren een zeker Schultenbraufeest gehouden. Wat vrienden die 2 pallets Aldi bier in de koelcel rijden, een band, een barbecue en een rock-DJ inhuren en dan gas geven heel de avond.

Rond 4 uur komen we aan in de tot café den Donkere wolk waar de kastelein zatter is dan het volk omgedoopte schuur en tot onze verbazing zit er zeker nog 50 man in de schuur waaronder een man of 7 van mijn team, de heldenverzameling genaamd Raamsdonk 7. De sfeer is geweldig, de muziek is goed, en het bier is ijskoud. Ik voel me zo sterk als een beer en kop het ene na het andere blikje weg.

Een uurtje later komt ook onze crew de schuur binnen en samen koppen we nog veel meer blikjes in. Uiteindelijk word ik door Napoleon Oome keeper Raamsdonk 7 uitgemaakt voor homo als ik om 7 uur de biezen pak en richting huis ga wandelen. Wonder boven wonder keept hij een goede pot en pakken we een puntje tegen Jeka Als ik naar bed ga ben ik compleet gesloopt maar ook zeer voldaan over deze fantastische tijden waarin we momenteel verkeren. De show goes on, komend weekend 3 keer spelen!

Egchel, Noordwijkerhout en Raamsdonksveer bij de plaatselijke hockeyclub staan op het programma en we komen zeker, en we komen hard! PS wil je onze avonturen op de voet volgen?

Voeg ons dan toe op twitter! Zaterdags naar Dongen-Vaart en zondags naar Zundert. Na een middagje snacks eten en X-boxen met Bolle Jantje stond onze zwarte parel rond de klok van 19 uur aan de deur en behalve Bolle Jantje en ik stapte ook de Trucker meteen in. Wanneer wij zelf bij dat pompie aankomen is hij duidelijk not amused en er moest nogal wat diesel door de Maas stromen om hem het buske in te krijgen wat hij uiteindelijk natuurlijk wel doet.

Wanneer hij later op de avond verkondigt dat een elektricien wel? Na het opbouwen kleden we om en maken we ons klaar voor de 1e set. Hoe komt Herman zo zwaar? Bijna 2 uur later ben ik compleet doorweekt en zit ik er aardig doorheen. Gelukkig was het een mooi optreden met vele hoogtepunten en een geweldig publiek. Na afloop nog snel een brooike bier als de Trucker met rood aangelopen hoofd komt vertellen dat we nog gehaktballen kunnen krijgen… …wat hij er niet bij verteld is dat we daarvoor naar een benzinepomp moeten, een slordige 20 kilometer verderop.

Gelukkig ben ik een makkelijke slaper en voor ik de bijrijderstoel raak slaap ik al. En als ik dan gewekt word dat we op plaats van bestemming zijn waan ik me in het paradijs als we als hongerige buffels de pot gehaktballen aanvallen….

De volgende ochtend slaap ik uit en ga ik aan de slag met het maken van een poster voor onze Elbumpresentatie 28 mei, zaal het Vermaak Raamsdonk. Bakske koffie, broodjes erbij. Zonneke door het raam, een laptop vol porno: Wanneer ik klaar ben met de poster vlei ik me nog even op de 2. Vandaag staat Zundert ook op het programma. Twee keer eerder speelden we daar. De tweede keer was één van de mooiste optredens van dit jaar en misschien wel van mijn leven tot nu toe. Op 6 september waren wij er te gast op het Bloemencorso.

Na een indrukwekkende rondleiding speelden we daar op een plein de pannen van het dak in de open lucht. Onze geluidsman verkeerde in bloedvorm. Erg kunstig gedaan en het maakt zijn heldenstatus alleen maar groter binnen de band.

Elk jaar houden we gedurende het tentfeestenseizoen een balletje hoog met de hele band plus crew. Daar lopen enkele grote houthakkers bij, en zo kan het dus dat we vorig jaar een record hadden van maar liefst 14x hooghouden… Vandaag evenaren we dat record bijna, want we blijven op 13 steken. In het café is het ondertussen een klein beetje drukker dan vanmiddag, en onze crew heeft nu in ieder geval niet meer de overhand.

Samen met de mensen die wél gekomen zijn maken we er een mooi optreden van en wanneer enkele plaatselijke schonen zelfs voor mij op de knieën willen kan mijn avond al niet meer stuk. We drinken nog een pilske en krijgen er nog 1 mee voor onderweg als we vol goeie zin in ons buske stappen en richting Raamsdonk koersen.

We besluiten om nog even langs het Vermaak 28 mei, Elbumpresentatie Canvas! In plaats van een snoepzak word het een glaske bier, en nog één en voorhuid dan maar nog één om het af te leren. Rond de klok van 2 uur ben ik thuis schat ik, en gooi ik een broodje bal in de ping.

Als ik dan op bed lig hoor ik het al aankomen in de verte, en inderdaad niet al teveel later gaat de deurbel. Als je meer achterliggende verhalen wil lezen zou je kunnen overwegen om mij te gaan volgen op twitter.

Soms, heel soms plaats ik nuttige berichten en een enkele keer kom ik met een grappige kwinkslag voor de dag…. Na een paar weekies vrijaf mochten we afgelopen zaterdag weer de ring in. In de tussentijd hebben we wel gerepeteerd en geschreven aan nummers voor ons elbum.

Pak je agenda maar bij de hand, en noteer alvast het volgende: Om de titel van het elbum te verzinnen hebben we een heuse wedstrijd uitgeschreven waar met name vaste Canvas! Dit is het uiteindelijke resultaat van dik 3 jaar zwoegen.

Acht nummer resteren er nu dus nog, en de laatste 5 nummers worden de komende weken opgenomen in de Royal Flush Studio. Kennelijk was dit niet tot een ieders hoofd door gedrongen, aangezien dat de bassist zonder naam er niet was op afgesproken tijdstip.

Wij besluiten de tijd te doden met een potje voetvolley en na deze anderhalf uur durende thriller liepen Napoleon en ik onze ereronde nadat wij Bleekio en Kunstheupio met in sets verslagen hadden.

Ons buske was na een weekie in een buskes- kuuroord geweest te zijn weer volledig opgelapt, en na een ellenlange rit komen we uiteindelijk aan in Deurne. Onze geluidsman was gelukkig al ter plekke, en ik moet hem een compliment maken. Een even woeste als dorre hoop grijs haar stuift namelijk van zijn voorhoofd tot diep in de nek en we waren flabbergasted zoals de Engelsen zo mooi zeggen.

Hij zag er sowieso wel goed uit. Afgetraind slank, maar toch massief en vol. We bouwen op en checken sound en pas dan valt het op dat we onze zwerverroadie vandaag wel erg missen.

Niks ten nadelen van de Trucker en doelman Collins, maar onze zwerver weet toch altijd een bepaalde sfeer te creëren in de ploeg. Het is me een aparte snoeshaan, maar gelukkig zal hij er de volgende keer weer wel bijzijn, en tegen een vuistje van deze of gene aanlopen…. Na het soundje check drinken we een pilske en zitten we de tijd uit totdat het showtime is.

In de backstage-area valt het ons op dat de muziek echt kneiterhard hard moet staan, aangezien de fleskes bij ons op tafel staan te dansen.

Gelukkig mogen we na afloop concluderen dat het best aardig gelukt was vanavond. Een volle zaal, enthousiast publiek en onze geluidsman geeft na de pauze na een tipje van de kastelein nog wat extra gas bij. Pas wanneer de eerste mensen met bloed uit hun oren afgevoerd werden stond ie kennelijk hard genoeg, al verbaas ik me na afloop nog steeds dat de DJ van dienst zelfs dáár overheen kan gaan.

Napoleon, de bassist zonder naam en ik zijn moe, en vallen in slaap. Wanneer ik wakker word schrik ik me kapot: Gelukkig blijkt dat mee te vallen, want als Mark het licht aandoet en zich verbaasd over hetgeen wat hij aantreft zie ik dat Napoleon en de bassist zonder naam ook nog steeds liggen te ronken.

Na een ontiegelijk lange terugrit val ik rond de klok van 6 uur in bed. Uiteraard opgewacht door 2 afgekoelde hamburgertjes met joppiesaus die ik als ontbijt nuttig, om vervolgens pas na de middag de echtelijke stube te ontstijgen…. Een complete provincie staat vlak voor carnaval in vuur en vlam en aan ons de taak om in Gilze in ieder geval het vuurtje nog verder aan te wakkeren. Niet veel later staan we dus in Gilze met een enorme berg rook uit de motorkap en kan onze Tourmanager dus voor ANWB manneke spelen… Helaas ziet Mari Odert dit keer de oplossing ook niet en dus zit er niets anders op dan de ANWB te bellen.

Althans, dat is voornamelijk mijn rol en de rol van de bassist zonder naam. Onze geluidsman heeft wederom een nieuwe gadget. Mijn vader, alias Pedor, ziet dit allemaal met lede ogen aan en besteld alvast een pilske. Ons pa had jaren samen gewerkt met een Gilzese?

Zodoende hebben we vanavond een uiterst flamboyant gezelschap bij, en ik heb er zin in merk ik. Backstage tappen we sterke verhalen en worden er lekkere pilskes getapt, dus alle voorwaarden voor een topavond lijken aanwezig.

Rond half 11 treed een dansgroepje verpleegstertjes op en deze muziekvriend amuseert zich dan nogmaals kostelijk. Woord na woord worden teksten meegezongen, polonaises worden ingezet, en er word gefeest. De 2e set word indien mogelijk nóg mooier, en we spelen alsof den duvel zelf ons op de hielen zit. Als afsluiter van deze fantastische avond besluit ik ons laatste nummer op te dragen aan mijn vriend en vader Pedor, die vast nog wel ergens in de zaal zal zijn.

Na afloop is het een doldwaze toestand in de Backstage area. Op een gegeven moment zijn er ook gehaktballen weet ik nog en dan gaat het lampje uit. Thuis in Raamsdonk gaat het weer aan, net als het lampje van de koelkast. Bolie en ik hadden een hamburgertje teveel gebakken en deze sneuvelt nu ter plekke.

Hierna pak ik even een douche en concludeer ik tevreden dat ik al bijna 24 uur wakker ben. Als ik op de master bedroom aankom hoor ik echter al een onheilspellend geluid in de verte… Eén of andere dwazenfanfare lijkt door de straten te trekken en snel probeer ik te gaan slapen.

Dit blijkt vergeefse moeite en het geluid komt dichterbij. En dichterbij… en nog dichterbij en ja hoorrr daar gaat de deurbel en ik lig rechtop in bed! Deze ochtend blijkt het voetballen afgelast te zijn en ik slaap gelukkig uit tot een uur of twee. Verder heb ik weinig ambities deze dag… ik bak soep, ik bak eieren, ik bak frikandellen en ik kijk naar Kuurne-Brussel-Kuurne, het voetballen, de Pfaffs heerlijk ontspannen en nergens aan denken!

Doen zij zelf ook niet. Denken , de tv show van Ovi Welle en tenslotte naar Studio Jack. Is it from Baseman? Ik besloot het gesprek te volgen want ik vermoedde een addertje onder het gras en inderdaad, mijn voorgevoel bleek juist. Ze vonden het niet erg voor al die mensen die jarenlang een hondenlul als president gehad hebben, nee ze vonden het erg voor al die Hollanders die hun vakantie geannuleerd zagen worden.

Oprecht medelijden viel hen ten deel en ik lachte van buiten maar huilde eigenlijk van binnen. Ik ga niet, ik wil niet en ik zal niet gezien worden in een dergelijke bananenrepubliek, dus een dergelijke teleurstelling zal mij niet treffen. Voor mij is Raamsdonk groot zat en al wat ik van ver weg wil zien kijk op mijn tv of lees ik in een boek.

Terug naar echt belangrijke zaken: Een guitig carnavalsplaatje, en ik hoop dan ook dat het een ieder ander ook kan bekoren. Heerlijk ouderwets mag ik wel zeggen, en ja, daar hou ik wel van. Afgelopen zaterdag was de dag dat we met onze nieuwe single naar buiten kwamen. We zouden hem voor het eerst gaan spelen, en dan nog wel in een setting die niet de onze is, namelijk die van een podium gedeeld met ongeveer 84 anderen.

Bavo te gaan brengen tijdens hun speciale carnavalsconcert. Opbouwen is een feest, zeker omdat onze geluidsman vandaag een dubbelfunctie heeft. Naast geluidsman is hij ook geslachtswerker bij de harmonie, en ten overstaan van zijn muziekvrienden showt hij geheel ten overvloeden zijn vocabulaire. Ikzelf was eerst aan de beurt om een nummerke van Frans Duijts te zingen bijgestaan door de harmonie.

Ont-zet-tend gaaf vond ik het om ons nieuwe kindje op deze manier te mogen spelen! Wat een succes was dat! We kunnen dus met een gerust hart de rest van het miniconcert voltooien en doen dit met verve. The King is inmiddels ook gearriveerd. Ik noem hem dan the King, hij noemt mij the Voice en dat geeft ons beide veel lol. Daar sluit ik me bij aan! Zeker King, zeker a great evening, but if we continue singing karaoke like this I think we all will have a lever as big as a sailingship….

Afgelopen weekend hadden we het weer druk als vanouds, al was de aanloop erg relaxed. Vrijdagavond heb ik namelijk maar twee dingen gedaan: Ik weet dat het erg op elkaar lijkt, en het verschil is slechts één snor.

Een ijskoude Zero en een zak Cheese Onion erbij en deze muziekvriend heeft verder niets meer nodig…. Zaterdag gun ik mijzelf de luxe om tot half 11 uit te slapen. Daarna slinger ik het wasmachine aan en stap ik in de auto om mijn vriend BollieBallie op te halen, ook wel bekend als de Zwerverroadie. We gaan boodschappen doen en dus is de volgende halte de supermarkt. Ik moet zeggen dat ik me daar al aardig staande kan houden, en sterker nog: Toch zeker als Bollie aanbiedt om het karretje te duwen.

Genoeg om een heel peloton de Tour mee te laten fietsen, maar daar draait onze zwerver de hand niet voor om…. Hierna koersen we naar Oosterhout om bij de carnavalswinkel alvast wat inkopen te doen. Helaas valt daar de collectie mij wat tegen, en met slechts een gouden horloge en een zonnebril met lampkes keren we terug naar huis. Aangezien mijn frietpan nog in de verpakking zat en Bollie erg handig met elektrische apparaten enzo mag hij het ding uitpakken en verder installeren.

Wanneer om 5 uur de Canvas! Tourmanager Odert te laat terwijl u wacht: Van alle optredens dit jaar was het tenslotte pas de 3e keer dat hij te laat was, dus waar klagen we dan over?

In de bus hebben we goeie zin, en als we ook doelman Collins en onze bassist zonder naam hebben ingeladen én gehugt hebben begint de reis naar Limburg pas echt. Ik was even vergeten hoe een teringtakketyfus eind dit met onze omgebouwde grasmaaier rijden is, maar ben nu weer helemaal met de neus op de feiten gedrukt.

De bassist zonder naam blijkt overigens ook een begenadigd DJ zonder naam te zijn, en dus vervelen we ons allerminst op de heenreis. Rond de klok van 19 uur komen we aan in het clubhuis van de Jera en blindelings duiken we er de koelkast in.

Dit zou ons 3e optreden in de Jera worden en ons 4e in totaal in Ysselsteyn dus men kent haar pappenheimers daar zo onderhand. Tijdens het eten maken Tourmanager Odert te laat terwijl u wacht: Rond de klok van half 11 gaan we erin zoals dat zo mooi heet en we spelen een aardige 1e set.

Zeker niet slecht, maar met een beetje extra valt er nog heel wat meer uit te peuren zo merken we tijdens de pauze. Er gaat een schepke bovenop en in de 2e set knalt het langs alle kanten.

Wát een feest was deze 2e set zeg! Ik weet nu nog steeds niet wat ik allemaal precies gezien heb, maar volgens mij zag ik een kerel op de staantafel staan terwijl deze door vrienden door heel de tent gedragen werd… al weet ik dit niet helemaal zeker meer. In het buske hou ik me bezig met twitteren en mooi was het om te zien hoe de heren Canvas! BZB was zó thuis, ook Rene van Rooij hoefde niet ver te reizen, en dus waren Mooi Wark en wijzelf als laatste nog on the road.

Rond kwart voor 11 zou de Canvas! Voor degene met een sterke fantasie probeer je dit maar eens voor te stellen: Wij mogen daar fungeren als afsluiter alleen moeten de overige muzikanten over onze apparatuur spelen, en dús moeten wij als eerste opgebouwd staan. Na mij pikt onze bolide Mark op, en bij Tourmanager Odert te laat terwijl u wacht: De bassist zonder naam, geluidsman van H en doelman Collins zijn ook al aanwezig bij de Praktijck en na een bakske koffie laden we de bus uit en proberen we vanuit de bus de kisten zo te laten rollen dat ze de Amerikaan van onze Tourmanager op een deukie trakteren, maar helaas slaagt onze opzet niet één keer….

Hierna ga ik snel naar huis want NAC mag op herhaling tegen de ouwe-jongens-krentenbrood-boys uit Amsterdam. Zoals beloofd volg ik dit duel live op twitter en wanneer ik het zo teruglees concludeer ik dat ik wel een erg geel-zwarte bril op heb. Kennelijk heeft hij toch gemist, want als ik veel later in de Praktijck de uitslag opzoek zie ik dat onze jongens met verloren hebben….

In de Praktijck is het ondertussen goed druk en we hebben er dan ook ouderwets zin in. Dit keer prepareren we ons voor een enkele set van 75 minuten en zijn vastbesloten om vol gas van start te gaan. Het lijkt een eenzijdig verhaal te worden maar ook ditmaal stappen we moe en voldaan van het podium en aangezien het publiek inmiddels ook verre van nuchter staat te koeken und loeren concludeer ik dat ook dit een geslaagde avond was.

In onze backstage verbaas ik me nogmaals over onze openhartigheid en het ontbreken van elke vorm van gêne. Volgende optreden is in Raamsdonk bij het speciale Carnavalsconcert dat onder andere wij samen met de harmonie gaan verzorgen.

Volle glazen, ja daar zit wat in…. Vrienden en vriendinnen, vanuit het diepste van mijn hart wens ik een ieder alsnog een gelukkig nieuwjaar met alle goede dingen van dien die jullie maar mogen overkomen.

Voor ons is het nieuwe jaar inmiddels in volle gang losgebarsten. Bij de verschillende privé-zaken wil ik niet te uitgebreid stilstaan het leven van een eenzame huisman gaat nou eenmaal niet over rozen , maar uiteraard wil ik al wel wat tipkes van de verschillende sluiers oplichten van wat ons zoal zal gaan brengen. Zo staan er momenteel alweer een dotje optredens vast, zijn er meer dan voldoende opties in onze agenda geplaatst, zijn we bezig met het opnemen van een elbum, komt er misschien deze week al wel een nieuwe carnavalssingle uit, komt er ook gewoon weer een nieuwe show én staat er een zeer bijzonder optreden samen met Harmonie St.

Bavo op ons te wachten! Zaterdag 12 februari in het Ontmoetingscentrum te Raamsdonk mogen wij een carnavalsconcert afsluiten samen met onze harmonie.

Naast de wat oudere Canvas! Meer agendapunten zie je op www. Vorige week zaterdag begon ons optreedjaar, en wel met een bijzonder optreden. Normaal gesproken heb je een zaal of een café met daarin een podium waar wij ons als bandje een anderhalf uur volkomen uit staan te leven. In het 1e geval krijg je applaus, gaat het gordijn dicht en ga je afbreken, en in het tweede geval krijg je geen of minder applaus en ga je desalniettemin ook gewoon afbreken.

Dus in de zaal stond men nietsvermoedend te feesten, terwijl wij in het aanpalende café aan het opbouwen waren. Het gehele café fungeerde als ons podium tevens als foodpark, backstage area en flightcase stocking terminage © Kees van H.

Toen we eindelijk onszelf mochten openbaren en de wand open ging maakten we er samen met de totaal verbaasde mensen één groot feest van. Opstartproblemen waren er nauwelijks en ruim een uur lang gingen we los. Gelukkig ging de zaal hier ook in mee en was er sprake van een mooi feest en een prachtige verassing.

Ook prettig aan deze avond was het tijdstip van spelen: Heintje en Mikenstein gingen huiswaarts terwijl met name Tourmanager Odert regel eten voor je band en crew: Een weekie later mochten we alweer de ring in, en dit keer waren we verder van huis, want onze traditional op Texel stond weer voor de deur. Al voor het derde jaar op rij mochten we spelen in café de Wijsneus op de verjaardag van Boni Hoooouuwing , Andries Knevel en Wouter gewoon Wouter.

Wederom was Tourmanager Odert te laat terwijl u wacht, dit keer slechts één kwartiertje de trucker van dienst, en aangezien onze Zwerverroadie er niet bij was vandaag deden de Trucker en vriendje Collins dienst als crew. Zelfs wanneer ik me Leonardo diCaprio waan als ik me bovendeks begeef blijf ik opperbest gehumeurd. Op Texel aangekomen spoedden we ons naar de Wijsneus en daar aangekomen worden we verwelkomd door het gebruikelijke schuinsmarcheerdersgilde, onder aanvoering van niemand minder dan dé Yoni Hoooooouwing.

We drinken een pilske,laden de bus uit, drinken een pilske,bouwen op, drinken een pilske, eten sparerib, drinken een pilske, ouwehoeren wat, drinken een pilske, pielen wat met een gitaar en een nummer van Johnny Cash, drinken een pilske, richten onze slaapplekken in, drinken een pilske en besluiten tenslotte dat we moe zijn en dat we uit gaan rusten.

Vanaf dan gaat het snel, want na de soundcheck doe ik nog een klein dutje, kleed me om en speel alsof het leven ervan afhangt. De Wijsneus is als vanouds goed gevuld en de sfeer is opperbest.

Voorgaande edities leerden ons dat de mensen op Texel zich wel van een verkleedpartijtje weten te dienen maar ditmaal spant iemand de kroon. Tot in detail mét gitaar! Na afloop hebben we de grootste lol en begaaien het zoals zelden tevoren. Bier en borrels vloeien rijkelijk en onder begeleiding van de juiste verbs leg ik mijn hoofd ten rusten en slaap een gat in de volgende dag. Vrienden en vriendinnen van het levenslied, ik wil eerst even beginnen met wat opmerkelijke nieuwsfeitjes uit recente kranten: Ze daagden hem uit en toen de man verzocht met rust gelaten te willen worden bekogelden zij hem met de klinkers die hij zojuist gelegd had.

Hij werd van achteren vast gepakt en met zijn hoofd tussen de draaibank geklemd waarna de jongelingen de vlucht namen. De werkman kon met een uiterste krachtsinspanning de politie bellen die 3,5 uur later arriveerden omdat het incident geen prioriteit had. De politie vermoedde direct dat het hier gaat om een geintje en zal proberen om de daders te achterhalen. Zij wilden ontzettend graag geholpen worden en vroegen herhaaldelijk en op dwingende wijze om hulp.

Toen het personeel niet reageerde en in tweede instantie een koffiepauze aankondigde was men het beu en goot de theromoskannen met koffie leeg in de computers en andere apparatuur. Als ik deze gevallen eens terug zit te lezen kan ik het haast niet geloven. Nou dat kan ook kloppen, want in werkelijkheid heeft geen van de bovenstaande berichten ooit in de krant gestaan. Waarom ik dan mijn Blerugtik met deze onzin begin? Omdat het, helaas, voor muzikanten en met name licht- en geluidsmensen elk weekend weer aan de orde van de dag is.

Bijna elk optreden weer zijn er wel een paar aardsmalloten of dorpsidioten die denken onwijs grappig te zijn door, bij voorkeur met bier gooien, andermans plezier te vergallen. En dat men een ander beroofd van een fijne avond is dan nog tot daar aan toe, maar als je zoals bij onze geluidsman het geval was een vol glas bier in je hagelnieuwe euro kostende mengtafel gegooid krijgt ben je in alle staten. Ik hoop dat iedereen die dit leest en dat zijn er nogal wat… haha zich realiseert wat jouw geintje dus voor schade aan kan richten.

Voor de jongelingen onder ons: Laten we zeggen dat je er 20 pakt op een avond en dat je elke week 1 avond weggaat dan ben je dus voor? Tot zover deze preek, en terug naar de leuke dingen des levens: Onze cd opnames zijn nog steeds in volle gang, en inmiddels hebben we voor vier nummers de basis al opgenomen.

Eén nummer zal eerder uitkomen dan de cd, dit word onze nieuwe carnavalsplaat en hier zijn we dan ook bijna klaar mee. Morgen zal ik de 2e stem inzingen en dan kan het nummerke afgemixt worden door Patrick Marcelissen van de WC. Sowieso zal dit nummer, geschreven door de Raamsdonkse keizer van de Carnaval en Bouwpaus in ruste Napoleon Oome op internet te downloaden zijn.

Qua optredens hebben we afgelopen zaterdag weer een klein hoogtepuntje mogen beleven. Wanneer ik voor mezelf het afgelopen jaar evalueer besluit ik de pre-carnavalstijd samen met de beginmaanden van het tentfeestenseizoen het mooiste te vinden van het jaar.

En de pre-carnavalstijd begon vandaag, wat een geluk! En een feest werd het! Helaas wel zonder onze gebruikelijke roadietandem Bolie en Pillie, maar gelukkig was mijn maat Patrick Marcelissen de viespeuk bereid om ons uit de brand te helpen.

Na een pepernoterige heenreis bouwden we snel op en genoten we van een maaltijd die keurig besteld was door floormanager Odert. Soep met ballen op mijn bord 25 om precies te zijn , frieten, spare-ribben en voor de liefhebber lekkere salades vulden onze magen voordat we ons terugtrokken in onze kleedlokamer voor een lekker pilske….

Gelukkig kreeg Patrick de viespeuk ook een paar vellen consumptiebonnen, anders zou het weleens een dorstige bedoeling kunnen worden. Na afloop hoor ik dan ook mede bandleden zich hardop afvragen wie die walrus was daar liggend op de grond… Ik counter dat je beter spieren kan scheuren van het dansen dan van het per ongeluk in een camera lachen en ja, dat heet cynisme, mijn vriend.

De tweede set blijkt vandaag een set van typetjes te zijn, en alle helden van weleer komen weer voorbij: Het werd een geweldig feest met een geweldig publiek wat zich perfect gedragen heeft en er een waardig feest van gemaakt heeft. Ik heb nu al zin in al die andere pre-carnavalsgigs! Boys en boysinnekes, vriendjes en vriendinnetjes, bassisten en ander geteisem,.

Doctor en soullegende Solomon Burke is overleden. Solomon Burke is een Koning hij werd dan ook compleet met gouden troon voor elk concert met een heftruck op het podium gezet. Een koning die onlangs nog een cd opnam met één van mijn favoriete bands te weten de Dijk.

Een pareltje als je het mij vraagt, en ondanks het feit dat Burke zo rond de kilo woog had hij een strot van goud. Eeuwig sonde dat men nu niet meer met deze cd het land in kan. Afgelopen weekend mochten we zaterdags twee keer gas gaan geven. Eerst in Oisterwijk bij het Bourgondisch weekend, en vervolgens in Raamsdonk bij een besloten feest.

De reis ving aan zonder bassist Mikenstein. Hij was de afgelopen week op vakantie op Tenerife en zou zaterdagmiddag landen om vervolgens vanuit Brussel in één keer door te rijden naar Oisterwijk. Zaterdagochtend kwamen echter de eerste verontrustende berichten vanaf het eiland dat onze bassende vriend een probleempje had.

Triomfantelijk rol ik hem het podium op tijdens onze tune en nadat ik heb uitgelegd dat onze Mikenstein normaliter een erg vitaal en actief persoon is, een podiumbeest bovendien, vangen we aan. Een uurke lang gas geven want dan komen de vrienden van de BZB ons aflossen en ondanks dat het aanvangstijdstip wellicht wat vroeg is 21 uur beginnen is de sfeer in de tent prima.

Na afloop breken we snel af want er staat nog een feest op ons te wachten. We geven en passand nog een interview aan de mensen van www. Met Heintje achter het stuur en dj Bonker aan de knoppen swingen we richting Raamsdonk, en wanneer we ons dorp naderen zoeken mijn ogen automatisch de omgeving af of we ons eigen baken al zien. Daar, in de verte staat hij.

In het gouden avondlicht zien we kilometers van te voren ons dorp al te liggen, aangezien de karakteristieke kerktoren van onze st. Bavo kerk daar sinds jaar en dag staat te pronken. Al toen ik nog naar school ging keek ik vanuit mijn bus onze kerktoren na net zolang tot ik hem niet meer kon zien, en ook nu zoeken mijn ogen steeds naar de Bavo.

Zéker als wij opgetreden hebben en uit welke windhoek we dan ook komen: De Bavo staat nu in de steigers en er is nog een aardig bedrag nodig om onze trots op te lappen. Zodoende is er een loterij in het kerkdorp waarbij ik hoop dat er vele loten over de toonbank zullen gaan zodat we onze kerk kunnen behouden. We bouwen snel op, kleden ons weer aan en rampetampen een uur lang de pannen van het dak.

Doodop na een prachtige avond! Afgelopen zaterdag mochten we naar Soerendonk. Bolie weer afwezig, goeie nieuws: Sega weer van de partij. Sega wilden zelfs, sterker nog, Sega stond erop om de hele avond nuchter te blijven en ons naar huis te rijden.

Zulke kerels moeten we hebben! Echte ridders met een zwart blekken vehikel: In dat geval zou het vijf uur worden… Je voelt hem al een beetje aankomen: Onder de begeleidende klanken van Willie W en Faberyeyo nemen bitches gratis mee yo en hun vriend Vjezze planken we door het Brabantse land op zoek naar één van de meest Brabantse dorpen die er in mijn opinie kan zijn.

Aangekomen bij café de Bout inspecteren we eerst de nieuwe zaal. De laatste keer dat we er speelden was deze in aanbouw en nu is de zaal volledig operationeel en bij de tijde dat wij er arriveerden werd het geluid opgebouwd voor de geluidstandem van H.

Wij laden onze bus uit en gaan ook opbouwen. Helaas is na de soundcheck het donker al dusdanig ingevallen dat voetballen onmogelijk maakt, dus zullen we een volgende keer moeten proberen om ons hooghoud record te doen sneuvelen. Wel gaan we —uiteraard- friet eten, daar is het immers nooit te donker voor In Soerendonk heeft de plaatselijke frietboer één echte specialiteit, te weten de Boerenfriet. Friet met spekjes, juin en champignons.

Zoals jullie wellicht wel weten is onze geluidsman ook een man van gadgets. Meestal gaan wij daar een aardig eindje in mee. Nu echter, nu heeft hij het over een: Beats per minute handheld counting device, wat de eenvoudige voorloper is van de: Beats per minute fully automatic equipt counting device… Volgen jullie het nog? Ik was zelf zaterdagavond al afgehaakt, maar sommige dingen moeten nu eenmaal gedeeld worden met de buitenwereld. Ook maakt Tourmanager Odert tevens parttime Sparerib bekend dat hij nieuw werk heeft gevonden, en dit moet natuurlijk gevierd worden met een extra glaasje priklimonade.

Ondertussen is ook de equipe van Raamsdonk 7 gearriveerd in Soerendonk. Zo zien wij als we het podium betreden zien we echter best een aardig gevulde zaal, en niet onbelangrijk: Het 7e blijkt een waardig vervanger van het echte Nederlands elftal. Geroutineerd nemen zij plaats en met de hand op het hart zingen zij het Wilhelmus uit volle borst mee.

Ook de 2e set gaat men los en de zaal is inmiddels nog best goed gevuld ook. Wij pakken er binnen nog een paar, maar zoals met alles was er ook vanavond een tijd van komen en een tijd van gaan. Kennelijk alleen voor zichzelf en Heintje, want de rest van de equipe slaapt reeds voor ze het dorp uit zijn.

Ergens onderweg worden we staande gehouden door de sterke arm der wet. Sega blaast, en krijgt complimenten van de politie. Graag zouden wij allemaal blazen, maar dan om te kijken wie er het zatste is maar dit word snel afgedaan door de politie. Wat ik wel nog weet is dat het een geweldige avond was, en dat ik met een voldaan gevoel om half 6 op de echtelijke bedstee neer daalde.

Na weer een druk weekend heb ik weer een kakelverse Blerugtik in de aanbieding. Afgelopen weekend hadden we weer twee optredens, en beide gelukkig een stuk dichter bij huis dan vorige week toen we naar Noord-Holland en Zundert mochten. Zaterdag begon het Canvas! Kwart vóór 6 dus. Om kwart vóór 6 stapt onze Zwerverroadie Bolie na een week afwezigheid bij mij binnen, en ik grap dat ie tegenwoordig zeker alleen de mooie optredens mee gaat.

De Truckerroadie stond er de laatste twee keren dus alleen voor, en dat word je in de roadiewereld meestal niet in dank afgenomen. Buiten dat Bolie een beul van een kerel is hebben we hem er wosiewo graag bij, want het is me wel een smaakmaker, die altijd met rare fratsen en gekke streken de backstageshow probeert te stelen! Als we proberen om zonder de TomTom de Dirk de Bosweg te vinden in Lage-Zwaluwe komen we mooi bescheten uit want deze lijkt en later blijkt helemaal niet te bestaan.

Middels ons elektronisch hulpmiddel komen we erachter dat we aan de Dirk de Botsdijk moeten zijn! Deze hebben we dan ook zo gevonden, en als we de tent binnenstappen is de prijsuitreiking van de kinder motorcross in volle gang.

Hierna word het podium vrij gegeven en gaan we aan de slag met opbouwen en doen. Er is weinig duidelijkheid over ons aanvangstijdstip en dus doden we de tijd met het trappen van een balletje. Wanneer ik het raampie trap beu ben en samen met Heintje of zal ik zeggen, Napoleon? Rond half 9 staan er wel geteld 18 personen binnen meld onze Tourmanager, en dat maakt onze gemoedstoestand er niet beter op.

Om iets voor half 10 komt Kees van H. Ons optreden loopt lekker, en vanaf het begin is het een groot feest in de goedgevulde tent. Wij lachen ons dan ook de broek van de kont als hij na afloop door onze pipowagen heen stuitert. Nou is hij al geen tamme van zichzelf, maar 13 blikken RedBull verergeren de zaak alleen maar, en wij geven hem de passende bijnaam POING inderdaad, van het gelijknamige nummer. Hij kan er he-le-maal niets van, en verneukt dan ook plaat na plaat.

Kutjes kijken is toch wel zó lekker!!! Likken aan een lul en daarna leegzuigen Mag ik dit dan in mijn kut stoppen? Ze zit nog op school maar is geil als boter Ze zit nog op school maar is geil als boter Ze zit nog op school maar is geil als boter Ze zit op je te wachten, pak je lul Ze zuigt al zijn zaad uit zijn lul Ze zuigt en trekt als een hoertje Ze zuigt er aan alsof het een zuurstok is Ze zuigt eraan alsof het een lolly is Ze zuigt tot ze het zaad proeft Zelfs haar dijen trillen van die dikke dildo Zie je wel dat ik een natte kut heb Zij wordt hard en lang te grazen genomen Zij wordt hard en lang te grazen genomen Zijn ballen kletsen tegen haar kutlippen Zijn lul verdwijnt tot aan wortel in haar mond Zijn pik verdwijnt volledig in haar mond Zo een geile oppas wil iedereen wel Zo jochie, wat een strakke eikel heb jij Zorg jij eerst maar voor een harde stamper Zuig mijn lul leeg tot op de bodem kreng Zwartharige wordt van achteren genomen.

Geile tieners tonen droge doos aan ons Geknilet en geil kijkt ze je aan, ze gaat los! Gertrude speelt met zichzelf in vaders stoel Gertrude troost zich met elektrisch plezier Gewillig en wordt haar kontje gevingerd Gewillig laat ze haar tieten masseren Gewillig ligt ze te wachten op de bank Gewillig showt ze haar stevige tienertieten Gewillige tiener weet wat ze wil Glad en gewillig bukt ze voor je, pak me! Grootste vriendin van elke vrouw: Heet en nat, van achteren in de badkamer Heet op z'n hondjes in de badkamer Het beha-tje wordt langzaam uitgetrokken Hete lipjes in het bubbelbad Hete meid klaar om te nemen voor het raam Hete tiener stopt dildo in haar poeperd Hete trio met twee teenagers Hete wipscene in woonkamer Hij spuit over haar hele lijf Hitsig vrouwtje met netkousen wacht op je Hitsige tiener in woonkamer Hmm, lekker hoor die massageolie Hoeveel vingers krijgt Jolien in haar grotje Huisvrouw toont gewillige kont Ismarelda laat zich filmen tijdens douchen Ja, nu lekker van achteren!

Toe maar Japanse tiener verwent met tong neger Jeugdige boerin ontdekt dildo-genot Joke toont haar nieuw setje Jolien trekt sensueel haar slipje uit Jong ding gaat experimenteren Jong koffiemeisje toont haar kopje Jong mokkeltje door negerlul genomen Jonge agente haalt wapen uit holster Jonge frisse meid gaat douchen Jonge meid is zichzelf aan het douchen Jonge meid trekt haar lipjes open Jonge nymfomane krijgt haar zin Jonge studente wordt straks geneukt Jonge tiener wordt op z'n hondjes genomen Jonge zigeunerin speelt met zichzelf Jongens, jongens wat een boezem Kaal geschoren kutje wacht wijdbeens Kakmeisje bevredigt zichzelf met dildootje Kassajuffrouw is aan het strippen Kassameisje toont haar lade Keihard wordt ze op de grond gepakt Kijk hoe Femke met zichzelf kan spelen Knetterhard kontje, ze heeft haar string al uit Kom je snel?

Ik sta al gebukt! Scholiere stopt giga-dildo naar binnen Touw met balletjes in strakke tienerkont Trost toont ze haar dikke tienertieten Trots is ze op haar spitse tienertieten Twee studentes verwennen elkaar Twee tieners likken de harde lolly Verlekkerd laat ze haar strakke lichaam zien Vingervlug glijdt ze naar haar tienergleuf Vingervlugge oefening in een kaal kutje Vol trost laat ze haar strakke tienergleuf zien Voor de spiegel showt ze haar kale kutje Voor het eerst gebeft, ze heeft het niet meer Voor het eerst gepijpt, slikt ze door?

Voor het eerst van achteren, lekker! Voor het raam toont ze trots haar geile lijf Voor hete Imma is geen pik te groot Vrouwelijke bakkersknecht met benen open Vrouwelijke postbode toont haar gleufje Wat een geil pakje heb je aan meisje Wat een heerlijke billen heeft Carin Wat een heerlijke ronde vormen heeft ze Wat een heerlijke smachtende borstjes Wat een mooie piercing en wat een borsten Wat een PRACHTIGE vrouw is dit Wat een tiener met een dildo kan doen Wat een tieten en wat een geile blik Wijdbeens is ze met zichzelf aan het spelen Wijdbeens ligt ze te vingeren op de bank Wijdbeens wordt ze geneukt en gevingerd Woef-woef: Deze pagina wordt beheerd door: